Slot Plötzkau

Het kasteel Plötzkau in het dorp Plötzkau, Saksen-Anhalt) is een renaissancekasteel op de plaats van een middeleeuws graafschap. Het werd vooral bekend als de residentie van prins August van Anhalt, die het tot de kleinste soevereine staat ter wereld maakte.
De middeleeuwse ronde burcht werd in 1049 voor het eerst schriftelijk vermeld. Bernhard van Hecklingen is waarschijnlijk de eerste graaf van Plötzkau. Hij stichtte een benedictijnenabdij in het nabijgelegen Kakelingen. Er wordt vermoed dat de oprichting van het graafschap verband hield met de burchtenpolitiek van Heinrich IV. Zijn zoon Dietrich werd schriftelijk als graaf van Plötzkau genoemd. Helperich, de zoon van Dietrich, ontving in 1112 de Noordmark als leengoed van keizer Heinrich V. In de loop van de opstanden van de Saksische adel tegen Heinrich V, die in 1115 eindigde met de nederlaag van de keizer in de Slag bij Welfesholz, kon hij zijn aanspraken echter niet doorzetten. Blijkbaar bleef de familie nauw verbonden met het keizerlijk huis, want de zoon van Helperich, Konrad, werd in 1130 opnieuw met de Noordmark beleend. Konrad kon echter niet lang van zijn bezit genieten, want hij viel al in 1133 tijdens de Italiaanse veldtocht van koning Lothar I. Konrads broer Bernhard, de laatste graaf van Plötzkau, kwam in 1147 om in de tweede kruistocht.

Wikipedia