Klooster Herchen

Het klooster Herchen, vroeger Herchingen, was een cisterciënzersklooster dat rond 1247 werd gesticht in Herchen. Het bestond tot de opheffing in 1581.
Rond 1247 stichtte gravin Mechthild van Sayn, op basis van een goed dat haar toebehoorde, het cisterciënzersklooster. Het klooster stond aanvankelijk vanaf 1266 onder de vaderschap van het klooster Heisterbach, voordat het van 1459 tot de incorporatie in het klooster Merten in 1581 onder de abdij Marienstatt viel. Later woonden er Augustinessen. In 1581 waren bijna alle kloosterbewoners gestorven aan de pest. Op 25 september 1581 meldde de pastoor van Herchen aan de abt van Marienstatt, Gottfried van Drolshagen, ook het overlijden van de abdis Margaretha van Driesch. Bij de visitatie van het klooster werd vastgesteld dat de pest onder de weinige nog in het klooster verblijvende nonnen had gewoed, zodat een ordentelijke kloosterwerking niet meer mogelijk was. Slechts twee lekenzusters hadden overleefd. Ook was de financiële situatie gespannen. De bijbehorende Höhnerhof in de parochie Stieldorf werd net als de rest van het klooster verbonden met het klooster Merten. Hiermee hield de instelling feitelijk op te bestaan. In 1702 stichtte het klooster Merten ter nagedachtenis aan het verdwenen klooster de Antoniuskapel.

Wikipedia