Kasteel Dryfels

Een kasteel op een bergkam, dat met steile hellingen van het oosten in de vallei van de Witte Elster steekt, beveiligde en controleerde in de Middeleeuwen de rivierovergang van een in oost-westelijke richting verlopende weg, die het Orlatal bij Auma met het Muldental van Zwickau verbond. Vroeger beveiligde nog een wal naar het oosten de locatie.
De heren van Lobdeburg waren al in 1225 bekend met een ridder van Berga. Het eerste bericht over Berga aan de Elster is geregistreerd in de akte uit het jaar 1216 volgens Dobenecker, II. 1718. In een akte van 1310 trad de edelman Otto van Lobdeburg-Berga als landgraaflijke getuige op. Als gevolg van de Vogtländische oorlog kwam de vestiging in 1358 in handen van de landgraaf van Thüringen. In 1378 ging het kasteel als onderpand naar Heinrich de Rode, de voogd van Weida. In 1445 kregen de Wettiners het kasteel. Later werd de albertijnse lijn van Saksen-Zeitz aangewezen. In 1760 werd het kasteel Dryfels op de kasteelresten gebouwd. Vroeger en in de DDR-tijd was het een goed. Een brand in 1994 resulteerde in een bouwverbod voor het tot dan toe goed bewaarde en economisch stabiele complex. In 2012 werd het kasteel afgebroken.

Wikipedia