Kasteel Erpernburg

Het kasteel Erpernburg ligt ongeveer zes kilometer noordoostelijk van de Noordrijn-Westfalen stad Büren, in de wijk Brenken, boven het Almetal.

In het begin van de 16e eeuw verloren de heren van en tot Brenken, afkomstig uit het dorp Brenken, hun lange tijd gebruikte huizen op de Wewelsburg door het aflossen van een hypotheek. Reineke van Brenken, die 2/4 van de Brenken-aandelen bezat, betrokken in 1515 door huwelijk met de familie van Imbsen de Oude Burcht in Wewer bij Paderborn. Philipp kreeg de Bruchshof in Brenken en zijn jongere broer Georg bouwde met toestemming van de bisschop op de heuvel boven de Alme de Erpernburg, die hij echter maar kort bewoonde. In 1622 tijdens de Dertigjarige Oorlog en bij een brand in 1684 leed het kasteel zoveel schade dat het niet weer werd opgebouwd. Het in 1550 gebouwde kasteel op de Brede, ook wel de Nederburg genoemd, was al tijdens de Dertigjarige Oorlog verwoest. Rond 1712 begon uiteindelijk onder de nakomeling van Reineke van Brenken, Ferdinand Vrijheer van en tot Brenken, later getrouwd met Juliane gravin van Westfalen, de bouw van kasteel Erpernburg. Het twee verdiepingen tellende, gepleisterde herenhuis met zadeldak en de vier aangrenzende torenconstructies werd tussen 1712 en 1723 opgericht. Als metselaar werd in de bouwdocumenten Nikolaus Wurmstich genoemd. Vijf jaar later werd er aan de tuinzijde van het herenhuis de oranjerie opgetrokken volgens plannen van de Paderbornse architect Daniel Gottlieb Schleich. De verbouwing van de barokke oranjerie tot een classicistische tuinpaviljoen vond plaats in 1833. Het westelijke van de noordelijk aansluitende nevengebouwen is gedateerd op het jaar 1804. De gebouwen van de oostelijk aansluitende boerderij stammen uit de 18e tot 20e eeuw. Bij het complex behoren ook een Loretokapel uit 1736 en een familiegraf met grafstenen uit de 16e/17e eeuw. Het niet publiek toegankelijke complex is tot op de dag van vandaag in het bezit van de adellijke familie van de vrijheren van en tot Brenken.

Wikipedia