Waldfriedhof Zehlendorf

De Waldfriedhof Zehlendorf is een meer dan 37,5 hectare groot gemeentelijk begraafplaats van Berlijn, gelegen in de wijk Nikolassee van het district Steglitz-Zehlendorf. Het noordelijke deel van de begraafplaats werd onmiddellijk na de Tweede Wereldoorlog in 1945 gepland en tussen 1946 en 1947 aangelegd door Herta Hammerbacher, een verdere uitbreiding vond plaats tussen 1948 en 1954 door Max Dietrich. Net als de Waldfriedhof Dahlem wordt ook deze begraafplaats beschouwd als een beroemdhedenbegraafplaats, omdat hier verschillende belangrijke persoonlijkheden uit Berlijn zijn begraven.

De Waldfriedhof beslaat een oppervlakte van 375.794 m². De basis voor het ontwerp was de aansluiting op de aanwezige topografie, de bodem en de plantengroei; het ontwerp was bewust in landschappelijke stijl gekozen en werd beschouwd als een verbinding met het landschap Rehwiese. Voor de aanleg werd ongeveer een derde van de jachtgebieden van het aangrenzende bos in het terrein geïntegreerd, waarvan het boskarakter werd behouden en alleen voor het nieuwe doel werd verlicht. De boomsoorten bestaan hoofdzakelijk uit dennen, aangevuld met sporadisch eiken, lijsterbessen en berken. Bij de planning waren zowel de toenmalige tuin directeur Reinhold Lingner als de stadsbouw directeur Hans Scharoun betrokken.
De hoofdassen worden gevormd door twee paden in noord-zuidrichting, tussen welke de overige paden van de begraafplaats zich in een los rechthoekpatroon met gebogen paden uitstrekken. De rouwzalen liggen op een natuurlijke hoogte en tussen deze hoogte en de ingang aan de Wasgensteig bevindt zich een U-vormig aangelegde en naar het oosten geopende weide, die oorspronkelijk als heidegebied was aangelegd. De graven zijn als rijgraven aangelegd en liggen zowel in het weiland als in het bosgedeelte van de begraafplaats.

Wikipedia