Lehrter Stadtbahnhof

Het Lehrter Bahnhof is een voormalig spoorwegstation in Berlijn, dat dienstdeed van 1868 tot 1951. Op de vroegere locatie van het kopstation bevindt zich sinds mei 2006 het nieuwe centraal station van de Duitse hoofdstad, Berlin Hauptbahnhof, dat tijdens de bouwfase ook Lehrter Bahnhof werd genoemd. De naam Lehrter Bahnhof werd ook gebruikt voor de in 1882 geopende halte Lehrter Stadtbahnhof aan de Berlijnse Stadtbahn. In 1930 werd deze halte onderdeel van de S-Bahn en in 2002 werd ze gesloopt en in het nieuwe centraal station geïntegreerd. Sindsdien staan op de perrons in het Hauptbahnhof borden met de dubbele naam Berlin Hauptbahnhof - Lehrter Bahnhof.
Het Lehrter Bahnhof werd in 1868 gebouwd als eindpunt van de Berlin-Lehrter Eisenbahn, die de Magdeburg-Halberstädter Eisenbahn-Actiengesellschaft tussen 1868 en 1871 aanlegde van Berlijn naar het nabij Hannover gelegen spoorwegknooppunt Lehrte. Het station verrees vlak naast het reeds bestaande Hamburger Bahnhof , aan de oever van de Spree en de Humboldthaven. Het gebouw in Franse neorenaissancestijl werd ontworpen door Alfred Lent, Bertold Scholz en Gottlieb Henri Lapierre en gold vanwege zijn bombastische architectuur als "kasteel onder de stations". De rijk gedecoreerde façade had slechts een geringe praktische functie, omdat de bedrijvigheid zich afspeelde aan de oostzijde van het station, waar de treinen vertrokken en zich de belangrijkste ingang bevond.

Wikipedia