Emsing

De plaats ligt in de zuidelijke Frankenalb aan de monding van de Morsbach in de Anlauter in het natuurpark Altmühltal. Van Titting is het dorp vier, van Altdorf twee kilometer verwijderd.

Emsing wordt beschouwd als een „-ing“-plaats, waarschijnlijk gesticht door de Beierse in de 6e eeuw en was al gekerstend toen de Angelsaksische monnik Willibald in het nabijgelegen Eichstätt in 740 een missiekloster stichtte. Van 1158 tot 1169 is een lokale adel gedocumenteerd; bovendien bezat het Eichstätter Domkapitel in 1158 goederen in „Omegesingen“, waarvan het aantal later op zeven wordt aangegeven. In 1239 had ook het Augustijnenklooster Rebdorf eigendommen in Emsing. In de onenigheid over de erfopvolging van Hirschberg na het uitsterven van de Hirschbergers in 1305 kwam het dorp onder het hoogstift Eichstätt, aanvankelijk beheerd door het bisschoppelijk bestuur op kasteel Brunneck, van het midden van de 16e eeuw tot de secularisatie in 1803 door het bestuur van Titting, dat beide rechtsgebieden, het hoge en het lage, uitoefende. Een herberg ging in 1312 naar de bisschop Philipp. In 1480 had de parochie Emsing een cooperatie en met Biburg, Erkertshofen, Grafenberg, Heiligenkreuz, St. Martin in Titting en Petersbuch zes filialen en was daarmee het middelpunt van een urparochie van het bisdom Eichstätt; ook in 1602 was dit onveranderd. In 1486 kwamen de leengoederen van Emsing van het klooster Rebdorf in vorstelijk-bisschoppelijk bezit. In 1595 werd de pastorie nieuw gebouwd; volgens een visitatierapport van 1622 had het Domkapitel de lasten voor bouw en onderhoud, maar hierover moesten de pastoors in de daaropvolgende tijd vaker geschillen met het Domkapitel voeren. Tijdens de Dertigjarige Oorlog sloeg hier in 1637 het keizerlijke leger zijn winterkwartier op. In 1647 was hier het hoofdkwartier van de keizerlijke generaal Gelen. In 1724 werd voor de Sebastiansbroederschap een aflaat ingesteld. In 1783/84 kwam het opnieuw tot een nieuwbouw van de pastorie.

Wikipedia