Narva offensief

De Narva-offensief was een campagne tussen het Duitse legerdetachement "Narwa" en het Sovjet Leningrad Front voor de strategisch belangrijke Narva-IJssel. Ten tijde van de operatie was Stalin persoonlijk geïnteresseerd in het veroveren van Estland, waarbij hij het zag als een voorwaarde om Finland uit de oorlog te drukken. Het 2e Shockleger breidde het bruggenhoofd in het Krivasoo-moeras ten zuiden van Narva uit, waardoor de spoorlijn achter de Sponheimer-groep tijdelijk werd afgesloten. Legergeneraal Leonid Govorov kon het voordeel van de kans om de kleinere Duitse legergroep te omsingelen niet benutten, die versterkingen aanriep. Deze kwamen voornamelijk van de nieuw gemobiliseerde Esten die gemotiveerd waren om weerstand te bieden tegen de dreigende Sovjet-herovering. Het Sovjet 30e Guards Rifle Corps en het 124e Rifle Corps, die de Sovjetoperatie hervatten, waren uitgeput door het III SS Pantserkorps in felle gevechten. Het offensief werd op 20 februari stopgezet. Symbolisch samenvallend met de Estlandse Onafhankelijkheidsdag op 24 februari, vernietigden de verse 45e en 46e SS Waffen Grenadier Regiments het Sovjet Riigiküla-bruggenhoofd ten noorden van Narva.

Wikipedia