Vallei van de Ebro

Het Ebro-dal of de depressie van de Ebro is een uitgestrekt gebied in het noordoosten van het Iberisch schiereiland waar de rivier de Ebro stroomt. De Ebro ontspringt in de Cantabrische bergketen en mondt uit in de Middellandse Zee. Het Ebro-dal wordt begrensd door de Pyreneeën in het noorden, het Iberisch systeem in het zuiden en de Costero-Catalana bergketen in het oosten.
De depressie van de rivier de Ebro ligt in de omgeving van deze rivier, dat wil zeggen, in het noordoosten van het Iberisch schiereiland. Van de Sierra de Híjar tot Tortosa heeft het een oppervlakte van ongeveer 40.000 km² en een lengte van 840 km. Het strekt zich van west naar oost uit door de autonome gemeenschappen van Cantabrië, het oosten van Castilla en León in de provincies Burgos en Soria, het zuiden van het Baskenland in Álava, La Rioja, Navarra, Aragón, Catalonië en het noorden van de Valenciaanse Gemeenschap in de provincie Castellón, eindigend in de Middellandse Zee. In zijn noordelijke grens bevinden zich de Pyreneeën, in het oosten wordt het begrensd door de Costero-Catalana bergketens, en in het zuiden en westen door het Iberisch systeem. De depressie heeft een gemiddelde hoogte van 200 meter boven zeeniveau, wat opvalt tegen de grote verhogingen die het omringen. Aan de monding van de rivier ligt de delta van de Ebro, een beschermd gebied met het natuurpark van de Delta van de Ebro. Het heeft afzettingen van mariene en continentale conglomeraten, met een grote dikte in de bergachtige randen en een kleinere dikte in het midden van de depressie: zandstenen, mergel, gips, zout en kalksteen. De variatie in de hardheid van de materialen en het aride klimaat hebben geleid tot verschillende reliefvormen. De rivier de Ebro ligt boven de breuk tussen het Iberisch schiereiland en het Europese continent, wat samenvalt met de bedding van een oude zee, die later omgevormd werd tot een meer, dat afwisselend het Iberische eiland scheidde van het aan Afrika verbonden Iberische schiereiland en van Europa.

Wikipedia