Arabische baden van Ronda

De hammam of het bad van Ronda is een van de best bewaarde van het Iberisch schiereiland.

Ze werden gebouwd naast de Arroyo de las Culebras, een perfecte plaats voor watervoorziening. 

De chronologie van de Arabische baden van Ronda gaat terug tot de 13e-14e eeuw na Christus. Ze zijn gestructureerd in drie hoofdruimten, naar Romeins model: koude, warme en warme badruimten, alsmede de stookruimte en de ontvangstruimte. Het hydraulische systeem van de baden is bijna in zijn geheel bewaard gebleven.

De centrale zaal is de grootste en bestaat uit drie delen, gescheiden door vier paar hoefijzerbogen op bakstenen en stenen zuilen, die tongewelven en kleine koepels op pendentieven met stervormige bovenlichten ondersteunen.

Het gebouw wordt in het oosten omsloten door een muur van bogen die het aquaduct vormen waardoor het water stroomt vanaf de toren waar zich het waterrad bevindt en dat vandaag perfect bewaard is gebleven. Ook de ketelruimte waar het water werd verwarmd en de resten van de leerlooierijen, de belangrijkste activiteit in het gebied toen het na de Castiliaanse verovering van de stad werd verlaten voor gebruik als badhuis, zijn bewaard gebleven.

De laatste archeologische werkzaamheden (2009-2010) brachten de resten van de latrine en de oude trap naar de ontvangstruimte van de baden aan het licht.

Binnen is een kleine audiovisuele presentatie te zien over de werking van een bad zoals dat van Ronda in de Andalusische periode.

Willem Vandenameele