Dama Goyesca

De Damas Goyesca zijn zo uitzonderlijk populair, dat in 2009 een bronzen standbeeld van een Goyesca-dame werd ingehuldigd in het Alameda-park, recht tegenover het standbeeld van Pedro Romero, Ronda's beroemdste stierenvechter.

Sinds de oprichting van de Corrida Goyesca tijdens de septembermarkt van Ronda in 1954 zijn de Damas Goyesca van Ronda de officiële vertegenwoordigers van de stad en het ontvangstcomité voor bezoekende hoogwaardigheidsbekleders.

De rol is buitengewoon veeleisend, niet alleen vanwege de verantwoordelijkheid, maar ook vanwege het lange trainingsschema en het passen van de jurken voorafgaand aan de feestweek.

Elk jaar wordt een voorzitter van de Damas Goyesca gekozen, meestal een vrouw die in Ronda zeer gerespecteerd wordt, iemand die de genegenheid van de bevolking van Ronda heeft verdiend en die wordt gezien als een voorbeeld van vrouwelijkheid dat anderen kunnen navolgen.

Tegelijkertijd worden veertien jongere Rondeñas gekozen om de president in haar taken bij te staan, meestal zijn de jongere Damas Goyesca tieners, en natuurlijk gekozen vanwege hun schoonheid en gratie.

Elk jaar worden in Ronda enkele dames van de stad gekozen als Damas Goyescas, en zij vertegenwoordigen de dames die te zien zijn in enkele van Francisco de Goya's schilderijen van stierengevechten en optochten uit het einde van de 18e eeuw. Veel van Goya's schilderijen werden in feite gemaakt in opdracht van een tapijtatelier in Madrid, met de bedoeling de schilderijen op stof af te drukken.

Toen Goya zijn portretten van de adel schilderde, waren kleurrijke stoffen en bijpassende accessoires zoals schoenen, waaiers, haarstukjes enz. in de mode. De jurken van Ronda's Dames Goyesca zijn geen exacte kopieën van die op Goya's schilderijen, maar zijn ontworpen om de matador-ontwerpen uit Goya's schilderijen van Pedro Romero te weerspiegelen, en zijn dus eerder complementair dan historisch correct.

Sommige kunsthistorici beweren dat Goya's schilderijen van de hertogin van Alba de inspiratiebron zijn voor de jurken van de Damas Goyesca, en in mindere mate zou dit waar kunnen zijn, omdat veel van de eenvoudigere jurken die de dames dragen er sterk aan doen denken. De meer complexe ontwerpen zijn echter in de 20e eeuw ontwikkeld als reactie op de waargenomen mode van de 18e eeuw, en zijn als zodanig nog prachtiger en mooier dan ze geweest zouden zijn.

Elke outfit kan vele duizenden euro's kosten, alles wordt op maat van de dame gemaakt, tot en met de handgemaakte schoenen en kanten sjaals toe. Bovendien heeft elke Goyesca-dame meestal nog een andere jurk voor minder formele gelegenheden, en misschien een derde voor specifieke medailleplechtigheden.

Willem Vandenameele