Iglesia Parroquial de San Gil y Santa Ana - Granada

De parochiekerk van San Gil en Santa Ana overheerst het grote plein dat haar naam draagt. Het is een van de mooiste plekken van de stad bij zonsondergang.

Na de verovering van het koninkrijk Granada was er dringend behoefte aan de bouw van oratoria, kluizenarijen en christelijke kerken, waar de weinige parochianen terecht konden. In het geval van de kerk van Santa Ana kozen de autoriteiten voor het hergebruik van een oude Arabische moskee, die van Al-jama Almanzora, gebouwd door de Ziridische koning Badis.

De werkzaamheden aan de kerk begonnen in 1537, naar het ontwerp van Diego de Siloé, en werden voltooid in 1548. De toren is iets later en werd rond 1563 gebouwd.

Het grondplan van de kerk van Santa Ana is rechthoekig, met één schip, vijf zijkapellen aan weerszijden en een hoge hoofdkapel, van het schip gescheiden door een torale boog. Aan de buitenkant staat een mooie Mudejar-toren.

Het schip is bedekt met prachtige tien- en twaalfhoekige lijsten. De binnenornamentiek omvat werken van de belangrijkste kunstenaars van de school van Granada zoals: José de Mora, Risueño, Raxis, Bocanegra,... onder anderen.

De hoofdingang heeft een halfronde boog geflankeerd door Korinthische zuilen met gecanneleerde schachten op een hoge plint. Bekroond door drie nissen met de afbeeldingen van de heilige Anna, Maria Jocobi en Maria Salome, en daarboven een medaillon met de afbeeldingen van de Maagd en het Kind.

Als curiositeit is het vermeldenswaard dat Mariana Pineda in de 19e eeuw in deze kerk is getrouwd. Ook had de kerk van Santa Ana eeuwenlang het monopolie op alle responsos in Granada, tot 1960, en was zij het vertrekpunt voor begrafenissen, die via de Carrera del Darro op de begraafplaats aankwamen.

Het is indrukwekkend om Santa Ana tijdens de Goede Week te bezoeken en te zien hoe de twee processiewagens, het beeld van Nuestra Señora de la Esperanza, op Witte Dinsdag, en het beeld van Nuestro Padre Jesús del Gran Poder, met grote inspanning door de portiek van de kerk gaan.

Willem Vandenameele