Eglise St Julien

Ook bekend als Saint-Antoine
Periode: Klassieke periode
Type : Religieuze architectuur
Oorspronkelijk gebouwd in de 12e eeuw, tijdens een periode van middeleeuwse renaissance, werd de kerk van Saint-Julien herbouwd in de 17e eeuw, tijdens een andere periode van religieuze herstructurering die de kerk doormaakte.
Het ligt aan de rand van de wijk Cavalerie, waar veel edelen, verrijkt door de handel, tegelijkertijd hun weelderige huizen bouwden. De architectuur is een merkwaardige mix van laatgotische en klassieke stijlen. Het gebouw werd tijdens de Revolutie grotendeels ontdaan van zijn rijke inrichting en had nog meer te lijden onder de bombardementen van 1944, die het in puin achterlieten. Toch is Saint-Julien gerestaureerd en niet meer de parochiekerk die het eeuwenlang was. Het is nog steeds toegankelijk voor de concerten die er regelmatig worden gehouden.

De kerk, herbouwd in de 17e eeuw, heeft nog steeds de zuidelijke gotische stijl van de religieuze architectuur van Arles. Een zeer mooie klassieke gevel met elementen van barokke decoratie (cherubijnen, nissen, enz.) gaat vooraf aan het gotische schip. De meeste meubels en de glas-in-loodramen van Guibert d'Anelle (19e eeuw) verdwenen onder de bommen. Het enige dat uit de 17e eeuw is overgebleven, is het prachtige vergulde houten altaarstuk in het koor, geschonken door de Broederschap van het Heilig Sacrament. Het centrale schilderij dat Saint Julien l'hospitalier voorstelt (1686), is gesigneerd door Louis Parrocel. Het wordt omlijst door het Laatste Avondmaal en een Aanbidding der Wijzen, toegeschreven aan Gabriel d'Aix.
Aan weerszijden van het koor staan de beelden van Sint Julien l'Hospitalier en Sint Antoine abt. Tenslotte is er een marmeren Maagd waarvan het ontwerp naar verluidt van Revoil is, een leerling van David, en een kruisweg geschilderd in 1958 door Guy Renne. De kerktoren heeft twee klokken, waarvan er één, uit 1691, een van de oudste van de stad is.

DATAtourisme France