Abdij van Tournus

De kerk is vroegromaans; de gevel — streng, als van een burcht — doet sterk aan de Karolingische en Ottoonse architectuur denken. Een zeer groot deel van het klooster - refter, voorraadkelder, kloostergang en kapittelzaal – is nog authentiek 11e- en 12e-eeuws. Het abtenpaleis is van de 15e eeuw. Het gebouw werd enkele malen door oorlogsgeweld beschadigd, maar doordat het in 1790 tot parochiekerk was verklaard bleef het de gebruikelijke vernielingen tijdens de Franse Revolutie bespaard. Nadat de kerk als een van de grootste romaanse monumenten in Frankrijk in 1844 geclassificeerd werd als nationaal historisch monument zijn er onder regie van de Dienst Historische Monumenten talloze bouwkundige ingrepen gepleegd. De voornaamste daarvan zijn de grote restauraties onder leiding van de architecten Charles Antoine Questel en André Ventre . De laatste liet authentieke elementen zoals de bepleistering van de pilaren en binnenmuren, de houten steunbalken en gordelbogen in de zijbeuken weghalen, hetgeen later absurd werd beschouwd.

Wikipedia