Lusigny-sur-Barse

Lusigny komt van het Latijnse Lusiniacus, dat bestaat uit de radicaal van de naam van een man "Lucini" en het Gallische achtervoegsel "ac", dat de plaatsnamen aangeeft. Bij decreet van 4 februari 1919 heeft het dorp zijn geografische identiteit vastgesteld door aan zijn naam de aanduiding "sur-Barse" toe te voegen, de rivier aan de oevers waarvan het dorp is gelegen. In 1999 waren er 1466 Lusigniers in het dorp (in 1790 was het aantal inwoners 895). De markt vindt plaats op zaterdagochtend op het dorpsplein.

Een beetje geografie: De gemeente Lusigny-sur-Barse, waaraan het gehucht Larrivour is toegevoegd, ligt aan het zuidwestelijke uiteinde van het meer van Oriënt. De oppervlakte beslaat 3792 hectare landbouwgrond, maar ook uitgestrekte bossen die het zuidelijke deel van de vochtige Champagne vormen. Het is gelegen aan de departementale weg 619, 15 km ten oosten van Troyes.

Een beetje geschiedenis: In de oudheid kwam er een Romeinse weg uit Langres die naar de vallei van de Barbuise liep. Waarschijnlijk werd in Lusigny, op de plaats "La Fortelle", een Romeins kamp opgericht. Ook is het mogelijk dat er ooit een paardenposthuis op de weg van Troyes naar Langres stond. Het was gelegen op de hoek van de rue Georges Clemenceau, die naar het centrum van het dorp leidt. In de 12e eeuw was Lusigny een heerlijkheid van de abdij van Saint-Loup. Lusigny was ook het toneel van Napoleontische campagnes. In 1814 werd het dorp grotendeels bezet door buitenlandse troepen en vorsten, zoals tsaar Alexander I, vestigden er hun hoofdkwartier. De geallieerde vorsten kozen de gemeente op 24 februari als zetel voor de wapenstilstandsbesprekingen. Generaal Flahaut vertegenwoordigde het Franse leger, terwijl de coalitietroepen werden vertegenwoordigd door generaal Duka, Shouvalom en Rauch. Deze gesprekken zullen niet slagen. De overgang van keizer Napoleon naar Lusigny op 29 maart 1814 stelde de inwoners van het dorp gerust, van wie de meesten sinds de vijandelijke bezetting verbannen waren. Op 11 november 1948 werd de gemeente Lusigny-sur-Barse door de toekenning van het oorlogskruis met zilveren ster uit 1939-1945 in de orde van grootte van de gemeente Lusigny-sur-Barse benoemd voor heroïsche daden van de plaatselijke verzetsgroep en haar inwoners. Lusigny opgenomen onder haar inwoners de wiskundige-astronoom Charles Delaunay, die was directeur van het Observatorium van Parijs, een leraar aan de École Polytechnique en vervolgens aan de Sorbonne. Een beetje economische geschiedenis: Vroeger domineerde vee (trekpaarden en vee), maar in de 19e eeuw werd er een tegelfabriek opgericht op het grondgebied. In de 20e eeuw, met de opkomst van de textielindustrie in Troyes en de komst van de spoorlijn, werden er prachtige woningen gebouwd door de Trojaanse kousenmakers. Rond 1936 werd uiteindelijk een ploegbedrijf opgericht. Zeer snel verlaten om economische redenen, werd het een timmerbedrijf, dat tot 1987 actief was, toen hun makers zich terugtrokken uit het bedrijf. Tegenwoordig is de economische activiteit gediversifieerd en is de commerciële activiteit goed ingeburgerd.

Cultureel erfgoed: Mogelijke sporen van een Romeins kamp in het bos van Fortelle, dat aan elke kant een uitgestrekte bijna vierkante vierhoek van ongeveer 250 m vormt, deels afgesloten door een diepe greppel en deels door de Barse en een moerassige weide. Abdij van Larrivour, gesticht in 1135 door de graaf van Champagne, Saint-Bernard en Hatton in Thibaut II. De abdij van monniken van de orde van Cîteaux, onder de naam Notre-Dame, werd gesticht op 10 april 1140 door Alain, monnik van Clairvaux. In 1779 waren de gebouwen van de abdijkerk in puin gelegd en was de wederopbouw te duur. De religieuzen maakten dus duidelijk dat het noodzakelijk was om het te slopen. Het enige wat vandaag de dag nog over is, is de watermolen en de schaapskooi.
De kerk Saint-Martin, gebouwd in de 16e eeuw. In een flamboyante gotische stijl werd het in de 19e eeuw in dezelfde stijl, drie eeuwen na elkaar, herdacht. De laat 19e eeuwse gebrandschilderde ramen zijn opmerkelijk.
Maison Emile Simmonet: gelegen in de buurt van de kerk, deze voormalige pastorie, volledig gerestaureerd en nu het Maison des Associations, verwelkomt wandelaars die een typisch Champagnehuis willen ontdekken.
Aarts Klaus Rinke: gebouwd door de gelijknamige kunstenaar, verwijst naar het werk "L'eau et les rêves" van Gaston Bachelard, een essay over de verbeelding van de materie (1942). De kunstenaar creëerde een boog van hout en monumentaal metaal over het restitutiekanaal.
Museum van automaten waar zich de zeldzame collecties van perfect werkende hedendaagse automaten bevinden. Hij neemt regelmatig deel aan de Salon des constructeurs et créateurs d'automates. Bezoeken op telefonische afspraak. Champagneschuur: prachtige 19e eeuwse constructie, met houten panelen en kolf, overgebracht uit Montreuil-sur-Barse in 2000. Gelegen in het centrum van het dorp, is het een multifunctionele ruimte die de trots van de Lusigniers is. Grote, talrijke en karakteristieke "bourgeoisie"-huizen

DATAtourisme France