Eglise Saint-Martin

Het gebouw vormt een origineel en harmonieus geheel, als gevolg van vijf tijdperken. De originaliteit ligt in de architectonische gelaagdheid die het bevat: van de 11e tot de 20e eeuw heeft elke periode zijn sporen nagelaten.

De kerk werd gesticht in de 11e eeuw. De klokkentoren en de apsis dateren uit deze periode. In 1426 werd de Rozenkranskapel gebouwd en vervolgens van 1494 tot 1499 in flamboyante gotische stijl verbouwd en uitgebreid om de noordkant te vormen, tegelijk met de bouw van de grote toren en een 500 jaar oude klok (een van de oudste in Normandië).
Van 1546 tot 1563 werd de kerk naar het zuiden uitgebreid in de vorm van een zijbeuk. In 1567, tijdens de godsdienstoorlogen, werd de kerk geplunderd en in 1583 opnieuw ingericht.
Een prachtig en imposant altaarstuk werd geïnstalleerd in 1655
Tijdens de Revolutie werd het de Tempel van de Rede en het Opperwezen, een ontmoetingsplaats en een opslagplaats

Rond 1890 liet abt GONTIER de volumes van de kerk wijzigen door een hol bakstenen gewelf over het schip en het koor te laten bouwen en installeerde hij neogotisch meubilair in de kerk (zijaltaren, communietafel, kroonluchter, enz.)

In 1935 ondernam Abt GIRARD grote restauratiewerken aan het meubilair: verwijdering van de neogotische elementen, inrichting van het orgel, creatie van glas-in-loodramen, een prachtige doopkapel en meubilair

In 1947, na het bombardement, moest het verdwijnen van zes oude gebrandschilderde ramen en twee ramen uit de 20e eeuw worden verholpen. Het meubilair en de beelden in de kerk werden opnieuw ontworpen, met hedendaagse werken die vrolijk naast de oude staan. Buiten, op de gevel van de Place St Martin, zijn negen beelden van bekende beeldhouwers, waaronder Paul Belmondo, geïntegreerd in hun nissen in renaissancestijl. Alle naoorlogse bijdragen vormen een van de eerste voorbeelden van de integratie van hedendaagse kunst in een historisch monument. Dit leidde ertoe dat de kerk op de monumentenlijst kwam te staan (nov. 1990).

DATAtourisme France