Monument des enfants de l'Aube - Troyes

Monument voor de doden van de oorlog van 1870 bestaande uit een zuil met daarop een groep: een vrouw en 2 kinderen. Op de zuil staat het wapen van de stad, de namen van de doden alfabetisch gerangschikt per arrondissement en een gevechtsscène in hoog reliëf. Hoogte: 13,10 m.

Het werd gemaakt met de hulp van twee kunstenaars: Alfred BOUCHER voor de gebeeldhouwde groep bovenaan en Désiré BRIDEN voor het bronzen hoogreliëf aan de voet van de zuil. De sokkel die het monument ondersteunt werd ontworpen door de architect Paquin en de zuil door de marmermetselaar Billon L. Jeune.

Het Monument des Enfants de l'Aube werd ingehuldigd op 22 juni 1890. Het staat aan de Avenue du Maréchal Joffre, tegenover het station.

De schacht van dit cilindervormige witmarmeren monument bevat de 937 namen van de mensen die in dat verschrikkelijke jaar omkwamen. Op de top staat een kroon van kantelen om aan te geven dat de stad niet langer versterkt is, maar ooit wel versterkt was. Daarboven wordt het fries onderbroken door de wapenschilden van de hoofdplaats en de 4 subprefecturen uit die tijd. Het geheel dient als ondersteuning voor de witmarmeren groep van Alfred Boucher, met het heldhaftige motto: "Winnen of sterven". De Patrie domineert deze groep in de woeste houding van de woedende moeder. Ze balt haar vuist en ondersteunt haar dodelijk gewonde zoon, wiens zwaard is verbrijzeld. Een andere zoon, nog steeds een ephebe, bereidt zich voor om de plaats van zijn oudste in te nemen, terwijl op de achtergrond een gehurkte ambachtsman de wapens van de wraak smeedt. Deze gesymboliseerde figuren zijn geconcentreerd in deze grimmig waarheidsgetrouwe houdingen.

De schacht van dit monument wordt aan de voet omringd door een bronzen fries in hoog reliëf, trillend van ijver. Het toont een groot aantal strijders (infanteristen, artilleristen, dragonders en kurassiers, knap gecombineerd in levensechte poses) en vertelt met wanhopige ijver over de charge van Reischoffen en de dood van graaf de Dampierre, die het bevel voerde over de Aube Mobiles tijdens de slag bij Bagneux, tijdens het beleg van Parijs.

Vandaag de dag herdenkt dit monument niet alleen de onfortuinlijke slachtoffers van 1870, maar ook die van de twee andere oorlogen die sindsdien hebben plaatsgevonden.

De oprichting van het Monument des Enfants de l'Aube leidde tot heftige bezwaren. In 1881 werd er al over gesproken, maar het duurde lang voordat dit in steen gehouwen eerbetoon door iedereen werd verwelkomd. De opening vond plaats op 22 juni 1890. Er werden discussies gevoerd om een titel voor het monument te vinden die geen nederlaag of opoffering zou oproepen. Men kwam uit op een naam die eenvoudigweg weergaf dat het bij het departement hoorde, wat niemand kon choqueren: "Le Monument des Enfants de l'Aube" ("Het Monument voor de Kinderen van de Aube").

Een restauratiecampagne werd uitgevoerd in 1990 om de ontbrekende letters te graveren en te schilderen, en opnieuw in 2009. Op 19 september 2017 liet de Communauté d'Agglomération het monument, dat 125 ton weegt, 13,57 meter verplaatsen in de richting van de rue Général de Gaulle, als onderdeel van de herinrichting van het station.

Willem Vandenameele