ABBAYE DE POULANGY

Oorsprong en afhankelijkheid: Benedictijnenabdij gesticht in de 7e eeuw, geattesteerd in 870, paradoxaal genoeg onder het gezag van de bisschop van Toul vanaf 910, daarna weer onder het gezag van Langres rond 1005.

Cisterciënzerperiode: Verbonden met Cîteaux in 1147 (waarschijnlijk dankzij Sint Bernardus), onderworpen aan de abdij van Tart. Deze periode werd gekenmerkt door een vurig begin (abbataat van Adeline I, nicht van Sint Bernardus), gevolgd door de terugkeer van benedictijnse gebruiken en interne conflicten. In 1233 heroverde de bisschop van Langres de controle en maakte een einde aan het cisterciënzer-experiment: de "enting" had niet aangeslagen.

Terugkeer naar het benedictinisme: Na 1233 werd Poulangy een benedictijnenabdij onder streng bisschoppelijk toezicht. Vanaf 1296 controleerde de bisschop de benoemingen en inkomsten, wat voor constante spanningen zorgde met de abdissen, die jaloers waren op hun onafhankelijkheid. Drie priorijen waren ervan afhankelijk (Mont-le-Franois, Vaudey en Orimont).

Bezittingen en tijdelijke bezittingen: Er is weinig bekend over de tijdelijke bezittingen, maar er is bewijs van enige inkomsten, schenkingen van land en boerderijen (schuren, molens) voornamelijk in de Traire-vallei en het omliggende gebied.

Architectuur en materiële overblijfselen: de middeleeuwse abdij is verdwenen (vernietigd tijdens de Franse Revolutie, inclusief de abdijkerk en de omheining). Alleen het monumentale portaal, de kapittelpoort en enkele huizen zijn overgebleven. Het complex vormde een grote omsloten rechthoek, verdeeld in twee binnenplaatsen (benedenabdij en bovenabdij), met een klooster, begraafplaats, paleis van de abt, tuinen en vijver.

DATAtourisme France