Hospice Saint-Nicolas de Troyes

Dit neoklassieke gebouw werd gebouwd in 1836 en voltooid in 1844. Het werd gebouwd op de plaats van het voormalige middeleeuwse gasthuis.

Het eerste Hôtel-Dieu Saint-Nicolas dateert uit de 12e eeuw en werd opgericht en beheerd door het kapittel van de kathedraal. Het is het oudste, maar was van veel minder belang dan het hôtel-dieu-le-comte. De heerschappij van Chrodegeng van Metz schreef de opening van dergelijke structuren voor aan de inwoners, maar vooral aan pelgrims die door de stad trokken. Vandaar de ligging vlakbij een stadspoort en de aanwezigheid van het kanaal hielp ook om de hygiëne van het etablissement te garanderen.

Het werd gerund door religieuze mannen en vrouwen, waarvan er niet meer dan een dozijn waren, die voor de mensen zorgden. Het Hôtel-Dieu had ook een tijdelijk fonds dat afkomstig was van giften en werd gebruikt om het etablissement te runnen. Het was open tot in de 16e eeuw, maar vanaf de 14e eeuw begon het gebruik ervan af te nemen. In 1630 werden de stichtingen van de ziekenhuizen St-Abraham, St-Esprit en St-Bernard samengevoegd tot het Hospice Saint-Nicolas; het werd toen vaak de Enfermerie en de Renfermerie genoemd. Het was nog steeds in gebruik in het midden van de 20e eeuw.

De kapel werd in de 16e eeuw herbouwd dankzij de vrijgevigheid van Jean Brodart, pastoor van Creney en meester van het Hospice. De kapel heeft nog steeds haar versiering, geschilderd door Anne-François Arnaud in 1845, en glas-in-loodramen van M. Hugot de Troyes toen ze werd herbouwd door architect Pierre Gauthier tussen 1839 en 1843. Aan het uiteinde van de binnenplaats wordt het grote portaal van de voormalige kapel bekroond door een driehoekig fronton met de attributen van de bisschop (mijter, staf en kruis) en wordt bekroond door een klokkentoren met een klok. Het oostelijke uiteinde van de gevel markeert de plek van de eerste muur en de voormalige Porte des Ursins (oostelijke poort).

In 1988 werd het een bejaardentehuis en in 1997 werd het gesloten.

Willem Vandenameele