Monument voor de Réunion à la France - Menton

Het beeld toont Frankrijk als moedersfiguur, die Menton beschermend onder haar vlag bijeenbrengt. Aan haar voeten staat trots een Gallic rooster (coq gaulois), nationaal symbool van Frankrijk. Ronde guirlande van rozen slingert over de sokkel.

Het monument viert de integratie van Menton binnen Frankrijk, na een lange periode onder Sardijnse heerschappij.

Het monument werd ingewijd op 5 maart 1896 en stond oorspronkelijk in het midden van Place Saint‑Roch. In 1903 werd het verplaatst naar de Jardins Biovès, later weer verwisseld en eindigde uiteindelijk in 1975 in het huidige rondpunt midden in de tuinen.

Na de val van Napoleon (1815) werd tijdens het Congres van Wenen de Franse Rivièra grotendeels herverdeeld. Menton en Roquebrune werden teruggegeven aan het Huis van Savoye, dat toen regeerde over het Koninkrijk Sardinië (inclusief Piëmont, Savoye en Sardinië). Deze periode duurde van 1815 tot 1848. In 1848, tijdens de liberale opstanden in Europa, kwam ook Menton in opstand. De burgerij verklaarde zich "vrije stad" onder de bescherming van het Vorstendom Monaco, met de steun van Frankrijk. De aanleiding was deels economisch (hoge belastingen op citroenhandel door de Sardijnen), deels politiek (liberale ideeën wonnen terrein).

Menton en Roquebrune waren tussen 1848 en 1860 officieel “Vrije steden onder Monegaskisch protectoraat” – in feite echter onder Franse invloed. Deze semi-onafhankelijkheid duurde tot het referendum van 1860/61, waarin de bevolking voor aansluiting bij Frankrijk koos. In 1861 werd Menton officieel onderdeel van Frankrijk na een volksraadpleging (plebisciet). Napoleon III had eerder een deal gesloten met de Savoyards (Verdrag van Turijn, 1860), waarbij Savoye én Nice aan Frankrijk kwamen in ruil voor Franse steun bij Italiaanse eenwording.

Tijdens WOII werd de hanenhaan vernield door bezetters; het hoofd werd heimelijk hersteld door de bevolking na de oorlog.

willem vandenameele