Epping Ongar Spoorweg

De Epping Ongar Railway is een erfgoedspoorweg in het zuidwesten van Essex, Engeland, beheerd door een klein aantal betaalde medewerkers en een team van vrijwilligers. Het was het laatste gedeelte van de taklijn van de Great Eastern Railway, later de Central lijn van de London Underground van Loughton via Epping naar Ongar, met tussenstations in North Weald en Blake Hall. De lijn werd in 1994 gesloten door de London Underground en verkocht in 1998. Tussen 2004 en 2007 werd het heropend als een bewaarde spoorweg, die een door vrijwilligers gerunde Class 117 DMU-dienst bood tussen Ongar en Coopersale. Een verandering van eigendom in 2007 leidde tot de sluiting van de lijn voor restauratie tot een erfgoedstoomrailway, die op 25 mei 2012 opende.

De lijn naar Ongar werd in 1865 geopend door de Great Eastern Railway, als een uitbreiding van zijn lijn van Stratford naar Loughton die in 1856 was geopend door zijn voorganger, de Eastern Counties Railway. De uitbreiding was enkelsporig, maar terwijl het gedeelte van Loughton naar Epping in de jaren 90 verdubbeld werd, bleef het gedeelte tussen Epping en Ongar altijd enkelsporig, met uitzondering van een keerlus bij North Weald bij de opening. Het oostelijke einde van de lus werd in 1888 afgesneden, waardoor het in een sporen werd omgevormd. Ongeveer 14 treinen per dag gingen naar Ongar; de rest eindigde in Loughton of Epping.

Wikipedia