Slag bij Lincoln

De Slag bij Lincoln, of de eerste Slag bij Lincoln, vond plaats op 2 februari 1141. Stefanus van Engeland werd tijdens deze slag gevangengenomen, opgesloten en afgezet terwijl keizerin Mathilde voor een korte periode over Engeland heerste.
De strijdkrachten van koning Stefanus van Engeland waren Lincoln Castle – waar Willem, graaf van Lincoln zich samen met zijn halfbroer Ranulf, graaf van Chester had verschanst – aan het belegeren, toen ze zelf op hun beurt werden aangevallen door een ontzettingsmacht die loyaal was aan keizerin Mathilde en werd aangevoerd door Robert van Gloucester, schoonvader van de Ranulf , een bastaardzoon van Hendrik I van Engeland en aldus ook Mathilde's halfbroer. Het Angevijnse leger bestond uit de divisies van Roberts manschappen, die van Ranulf, graaf van Chester en van zij die door Stefanus waren onterfd, terwijl er op de flank Welshe troepen waren geplaatst onder leiding van Madog ap Maredudd, Heer van Powys, en Cadwaladr ap Gruffydd. Cadwaladr was de broer van Owain, Prins van Gwynedd, maar Owain zelf steunde geen van beide kampen tijdens dit conflict. Stefanus' strijdkracht telde Willem van Ieper, Simon II de Senlis, Gilbert de Clare, Willem van Aumale, Walram IV van Meulan, Alan van Richmond en Hugh Bigod onder haar rangen, maar schoot duidelijk te kort op het vlak van infanterie.

Wikipedia