Sapientza

Sapientza is een eiland ten zuiden van Methoni met rotsachtige gebieden en eindigend in bossen en ravijnen rijk aan aardbeibomen (Arbutus Unedo). Het bevat een verloren gegaan klooster en de grot van Manetta. Een deel van het gebied van 240 acres is door de staat aangekondigd als "Natuurlijk Preserve Monument". De populatie wordt geschat op ongeveer 700 dieren, (400 schapen en 300 gemzen). Met het Verdrag van Sapientza in 1209 kwam het eiland in handen van de Venetianen. Het is gebruikt als een aanlegplaats voor de Turken en de Venetianen tijdens de derde Venetiaans-Turkse oorlog, en als een basis voor de Griekse vloot in 1825. De schepen die meestal dicht bij de kust van het eiland voeren, zijn vaak op de rotsachtige kust vergaan, wat heeft geleid tot de ontdekking van veel belangrijke scheepswrakken uit alle historische periodes. Een van deze schepen zonk aan de noordkant van Sapientza met zijn gestolen lading, namelijk de pilaren van de Grote Peristyle gebouwd door Herodes in Caïsaireia, Palestina, in de 1e eeuw na Christus. Sapientza is een laag eiland met een oppervlakte van 9 vierkante kilometer, met de hoogste piek aan de noordkant, Foveri, op een hoogte van 219 m. De hellingen van het eiland stijgen in weelderige groenen, en het kristalheldere water van de zee heeft een unieke exotische kleur. Het eiland Sapientza en zijn naburige eilanden Schiza en Santa Marina behoren tot het Oinoussai-complex.

Dromos