Gran Madre di Dio

De kerk van Gran Madre di Dio is een neoclassicistische kerk gelegen aan de westelijke oever van de Po, met uitzicht op de Ponte Vittorio Emanuele I die leidt naar de Piazza Vittorio Veneto, Turijn, regio Piëmont, Italië.
De kerk werd in 1814 ontworpen, na de nederlaag van Napoleon, om de terugkeer naar de troon van koning Victor Emmanuel I van Sardinië uit de Savoia-familie te vieren, na een ballingschap van 16 jaar. De gemeente stelde onmiddellijk voor om deze terugkeer te vieren met de bouw van een monument. De noodzaak om de ruimtes te plannen, die onlangs door de fortificatie werden gebruikt, en het idee om een votieftempel te bouwen, moeten als één geheel worden gezien. Eigenlijk moet de kerk het einde zijn van het lange zicht dat het Castello-plein met de heuvel verbindt. Samen met de planning van deze kerk moet er ook een plein voor het laatstgenoemde in het project worden opgenomen, dat een soort verlenging zou zijn van het al bestaande Vittorio-plein aan de andere kant van de rivier. De architect was Ferdinando Bonsignore, wiens project werd gekozen na een wedstrijd. De bouw begon in 1818, om bijna een decade stil te liggen en in 1827 te herstarten, onder het bewind van Karel Felix van Sardinië. De kerk werd in 1831 ingehuldigd onder Karel Albert van Sardinië.

Wikipedia