Klooster Casamari

Klooster Casamari is een cisterciënzersabdij in Latium, Italië. Het ligt in de gemeente Veroli in de provincie Frosinone. In Casamari bestaat ook een nonnenabdij van de congregatie van Anagni: Klooster Casamari.

Het klooster werd gebouwd op de ruïnes van de Romeinse stad Cereatae. Het heeft zijn naam te danken aan de daar geboren Romeinse consul Gaius Marius. Aanvankelijk, sinds 1009, was het een collegiale kapel van het bisdom Veroli, maar rond 1030/1035 veranderde het in een benedictijnenabdij. De benedictijnen werden tussen 1140 en 1152 door paus Eugen III vervangen door cisterciënzers uit het klooster Clairvaux, een van de belangrijkste abdijen van de orde. Dochterkloosters van Casamari waren Klooster Sambucina, Klooster Matina, Klooster San Galgano en Klooster Sagittario, evenals het prioraat van San Nicola di Agrigento. In 1183 bracht Joachim van Fiore enige tijd door in Casamari. Na een bloeiperiode in de 12e eeuw volgde in de 14e eeuw een neergang. Van 1430 tot 1850 was Casamari een pauselijke commande. In 1623 woonden bij de oprichting van de Romeinse cisterciënzerscongregatie nog maar acht monniken in het klooster. De convent veranderde in 1717 naar de hervormde cisterciënzers volgens het model van La Trappe. Op 13 mei 1799 werd het klooster geplunderd door Franse troepen en de prior Simon Cardon werd met 5 medebroeders uiteindelijk geëxecuteerd. Deze werden in 2020 als martelaren erkend. Van 1811 tot 1814 was het opgeheven in de tijd van de Franse heerschappij. In 1861 werd het klooster belegerd en gebombardeerd door troepen van het koninkrijk. In 1892 verliet de cisterciënzerscongregatie Casamari. In 1929 vormde Casamari een eigen cisterciënzerscongregatie, die enkele kloosters oprichtte of herbezet, speciaal in Ethiopië, waar de hier begraven ordopriester Felix Maria Ghebre Amlak vandaan komt.

Wikipedia