Abdij van San Giusto

De abdij van San Giusto is een cisterciënzer abdij, vier kilometer ten zuiden van Tuscania, in de provincie Viterbo .

De plek waar de abdij zich bevindt, in de vallei van de rivier de Marta, was al bewoond in de periode van de Etrusken en Romeinen. In de abdij bevinden zich graftombes uit deze periode. Enkele documenten uit de tiende eeuw wijzen op het bestaan van een benedictijner abdij op deze plek. Op 26 juli 1146 stuurde de cisterciënzer abdij van Fontevivo een groep monniken om het klooster nieuw leven in te blazen. Op 2 april 1178 verleende paus Alexander III de cisterziënzer abdij van San Giusto belangrijke privileges en werd ze onder pauselijke bescherming geplaatst. Dit gebeurde onder abt Donato. Later verslechterde de relatie tussen de abdij van San Giusto en het moederhuis Fontevivo. Het generaal kapittel van de cisterciënzers beschuldigde de monniken van San Giusto dat ze de monastieke regel niet navolgden. Om deze reden werd de abt van San Giusto in 1202 uit zijn ambt gezet. Vervolgens kwam San Giusto onder toezicht van de abdijen van Casamari en Tre Fontane. In de vijftiende eeuw werd de abdij van San Giusto opgeheven en verviel ze tot een ruïne.

Wikipedia