Cinque Terre

Het Ligurische kustklimaat levert relatief veel neerslag, vaak in intense buien; in zo’n steil, gefractureerd systeem betekent dat snelle piekafvoer in beekjes én tijdelijke bronnen die “aanschieten” na regen.

Die combinatie van veel regen, steil reliëf en watervoerend turbidietgesteente verklaart waarom je in Cinque Terre, zeker langs de routes in de valleien, zo’n dicht netwerk van kleine riviertjes, bronnetjes en natte zones aantreft. 

Cinque Terre is voor een kustgebied “zeer nat”: ~1.400 mm neerslag per jaar, duidelijk meer dan Ukkel (820 mm) .

België heeft minder totale neerslag dan Cinque Terre, maar de verdeling is gelijkmatiger over het jaar; in Cinque Terre is de herfst (en deels de winter) duidelijk piekseizoen met zeer intense buien.

Als vochtige lucht van zee tegen die steile kust‑en bergwand botst, wordt ze gedwongen op te stijgen, koelt af en condenseert: klassieke stijgingsregen (orografische neerslag). 

Daardoor is oostelijk Ligurië (La Spezia, Cinque Terre, Chiavari) een van de natste zones van Italië, met lokaal 1.300–2.000 mm per jaar. 

In herfst en winter vormt zich vaak een “Genoa Low”: een lagedrukgebied in/voor de Golf van Genua dat zeer vochtige lucht tegen de Ligurische kust duwt. 

Bij zulke situaties ontstaan quasi-stationaire onweers- en regenbanden (“self‑renewing thunderstorms”) die urenlang op dezelfde plek blijven hangen en extreme hoeveelheden regen produceren. 

In Cinque Terre zelf viel tijdens de ramp van 25 oktober 2011 ongeveer een derde van een jaarhoeveelheid in slechts enkele uren, met zware modderstromen tot gevolg. 

Pascal Brackman