Kerk San Maria Di Provenzano - Siena

Santa Maria in Provenzano, of de Insigne Collegiata di Santa Maria in Provenzano, is een laat-renaissance-barokke, rooms-katholieke collegiale kerk op het Piazza Provenzano Salvani. Dit Mariaheiligdom werd gebouwd rond een 14de-eeuwse terracotta icoon van de Madonna, waaraan wonderen werden toegeschreven. De Palio van Siena vindt plaats op de dag van de verering van deze Mariaverering.

Volgens de traditie zou het gebrek aan geloof van de Sienesen de Madonna ertoe hebben gebracht haar bescherming op te geven, wat uiteindelijk leidde tot de onderwerping van Siena door de Heilige Roomse Keizer en zijn Florentijnse bondgenoten. De terracotta van de Madonna di Provenzano werd verbrijzeld. Dit zou het gevolg zijn van een dolend of onbeschaamd schot van een Spaanse soldaat in het bezettingsleger van de Heilige Roomse Keizer Karel V. Volgens de legende veroorzaakte de gebeurtenis een verandering bij de soldaat. Hij stierf of kreeg berouw over de gebeurtenis.

Vijftig jaar later werd deze buurt beschouwd als een van de moreel meest ongezonde hoeken van de stad. Een oude prostituee uit de buurt bad tot de icoon van de Madonna, en van de ene dag op de andere was haar zwerende laesie genezen.

Het beeld werd een bestemming voor de devotie van de gelovigen. Spoedig gaf de kerk toe en gaf in 1594 opdracht tot de bouw van een kerk als heiligdom voor de icoon; de architect Flaminio Del Turco werd ingehuurd om het te ontwerpen. De familie Medici behoorde tot de beschermheren die geld bijeenbrachten voor de bouw van de nieuwe kerk. In 1806 werd de beeltenis met zilver bedekt, uit eerbied en om de icoon te beschermen. Door conservering van het werk is het zilver gedeeltelijk tevoorschijn gekomen.

Het eerste altaar rechts stelt de Mis van San Cerbone (1630) voor van Rutilio Manetti. Het verbeeldt een wonder dat zich voordeed toen de heilige bisschop van Massa Marittima verschijningen van engelen zag tijdens een dienst die hij voor de paus opriep. Het doek is gemaakt in opdracht van de bisschop van Massa Marittima, Fabio Piccolomini.

Het tweede altaar rechts heeft een doek met de afbeeldingen van de heiligen Catharina van Siena en Catharina van Alexandrië door Francesco Rustici, en een van de Annunciatie door Giovanni Domenico Manenti.

Op het eerste altaar links hangt een altaarstuk met de voorstelling van de heilige Catharina van Siena en een visioen van het martelaarschap van de heilige Laurentius (1685), van de hand van Dionisio Montorselli. Het doek hing eerst in de voormalige Sienese kerk van San Lorenzo, die werd verwoest. Het tweede altaar links heeft een houten kruisbeeld uit de 19e eeuw.

De borstweringen van de koepel zijn met fresco's beschilderd met de vier beschermheiligen van Siena: De heilige Ansano (1715) geschilderd door Giuseppe Nicola Nasini; de heilige Savino en de heilige Crescenzio (1727) door Vincenzo Meucci; en de heilige Vittore (1726) door Gasparo Bidelli.[5] Langs de muren hangen monochrome doeken die de Droom van de heilige Johannes de Evangelist en de Mis van de heilige Gregorius Magno uitbeelden door Bernardino Mei en Deifebo Burbarini. Langs het middenschip hangen vier grote schilderijen met afbeeldingen van de Geboorte van Maria, de Visitatie, de Presentatie van Jezus in de Tempel en de Kroning van de Maagd door Luigi Boschi en Giovanni Bruni.

In het dwarsschip zijn schilderijen te zien van vereerde personen die in dezelfde buurt hebben gewoond: De heilige Bernardo Tolomei en de zalige Savina Petrilli (2013), door Francesco Mori. De polychrome marmeren vloer onder de koepel toont de heraldische symbolen van de groothertogen van Toscane Cosimo III de' Medici en Margherita Luisa d'Orléans, en van de Florentijnse en Sienese staten. Het is omringd door de symbolen van de nabijgelegen bisdommen van de oude Republiek van Siena: Grosseto, Sovana, Pienza, Montalcino, Massa Marittima en Chiusi.

Het hoofdaltaar herbergt de terracotta icoon van de Madonna di Provenzano in een architecturaal werk (1617-1632) van Flaminio del Turco. De icoon is omgeven door een "glorie" van zilveren engelen en bronzen beelden van de heiligen Catharina en Bernardino, gebeeldhouwd door Giovanni Battista Querci. Sommige draperieën op het altaar hebben de symbolen van Paus Alexander VII, de laatste paus van Siena. In de sacristie staat een Compianto sul Cristo morto van Alessandro Casolani.

In de apsis hangt een vlag die de Sienese huurling Paolo Amerighi op de Turken heeft buitgemaakt tijdens de Slag bij Wenen (1683), op het hoogtepunt van de Ottomaanse invasie in Europa. In de tegenmuur hangt een vlag van de Medici Vesting in Siena, geschonken door groothertog Peter Leopold als teken van de demilitarisering van de stad.

Onder de kerk, in de voormalige crypte, bevindt zich het Oratorium del Suffragio, de kapel van de Contrada van Giraffa. De ingang ligt aan de Via della Vergine.

Willem Vandenameele