Postkantoor

Op 17 februari 1907 wachtte Mexico-Stad met grote belangstelling op een groots evenement: de opening van het meest majestueuze gebouw dat tot dat moment door het Porfirio-regime was opgericht. Aan de oude Calle de Santa Isabel, op de hoek met San Andrés, opende het Centraal Postkantoor of het Postpalais zijn deuren voor het diplomatiek corps en het kabinet. President Díaz ging naar een van de brievenbussen binnen en deponeerde daar enkele kaarten uitgevoerd door de kunstenaar Leonardo Izaguirre, waarmee de nieuwe installatie in werking werd gesteld, en zo de traditie voortzette van een service die in Mexico bestond sinds de precolumbiaanse tijd. Op deze plek stond een gebouw uit de koloniale tijd dat bekend stond als het ziekenhuis van derden, dat tegen die tijd was omgebouwd tot het Hotel de Ferrocarrileros. Daar begon men in 1898 met de planning van de bouw van het centrale postkantoor. De toenmalige minister van openbare werken, op uitdrukkelijk bevel van generaal Porfirio Díaz, sparede geen moeite en kosten; de architect die verantwoordelijk was voor het project was de Italiaanse Adamo Boari, terwijl de berekeningen en het ontwerp het werk waren van de Mexicaan Gonzáles Garita. Het gebouw is opgericht op een Chicago-type fundering die toen in de mode was en uitgevoerd werd in Mexico door Milliken BROS uit New York. Adamo Boari bedacht het ontwerp van het Postpalais in de lijnen van een Europees paleis dat heel goed in een van de grote hoofdsteden van die tijd had kunnen staan. Ondanks zijn afmetingen en de overheersing van het massieve boven de openingen, geeft het gebouw geen enkele indruk van zwaarte. Het toont een unieke mix van Venetiaanse, gotische, platereske en art nouveau-stijlen.

CoyoTours