Urmond

Vroeger was Urmond een aanlegplaats voor de scheepvaart op de Maas, er is nog steeds "het Schippershuis" met een prachtige gevel in de stijl van de Maaslandse renaissance en de onbetrouwbare regenrivier is nog steeds angstig dichtbij. De Maas is allang geen natuurlijke regenrivier meer, maar daar komt gelukkig verandering in want in Limburg mag de Grensmaas zijn gang weer gaan. De rivier ligt nu in een diepe bedding die voornamelijk is ontstaan door jarenlange grindwinning. In plaats van het water nog meer in te dammen, willen de Limburgers de natuur meer vrijheid geven. Daarom wordt het strakke keurslijf van de regenrivier in de toekomst opengetrokken. Als het in de zomer weinig regent, daalt de stand van het water aanzienlijk. Maar als in Frankrijk en in de Belgische Ardennen de hemelsluizen zich openen, zwelt de rivier aan. Het stromende water verplaatst met grote snelheid alles wat los en vast zit, grint, klei, zand, zelfs bomen sleurt hij over grote afstanden mee. Tijdens hoogwater worden er grote delen van de oevers afgekalfd. Het zand en grind dat hierbij vrij komt, wordt later door het water weer afgezet. Daardoor ontstaan enorme zand en grindvlaktes. Door de stroombedding te verdiepen en te verbreden, kan er meer water door de rivier stromen, was de oplossing. Maar de provincie wil de stroombak niet groter meer maken en heeft daarom voor glooiende oevers gekozen. Binnen deze bedding mag de Maas in de toekomst zelf haar loop bepalen. Hierdoor zal een dynamisch landschap ontstaan, een bedding die breed en diep is met traag stromend water en ondieptes met een snelstromende rivier. Het landschap zal veranderen, want er zullen moerassen ontstaan en op de oevers zullen zich spontaan ooibossen ontwikkelen. Dus houdt de Grensmaas de komende jaren maar goed in de gaten, er gaat veel veranderen.

Waypoint