Sint Philipsland

Sint Philipsland, uitgestrektheid en rust Sint Philipsland kenmerkt zich door zijn uitgestrektheid en vooral door zijn rust. In de 15e eeuw nam Anna van Bourgondie het initiatief om een stuk schor te bedijken tussen de Slaak en het Zijpe en stichtte het dorp Sint Philipsland, dat zij de naam gaf van haar vader Philips de Goede. Een eeuw later verdween het dorp echter in de golven van de zee en werd in de 17e eeuw opnieuw bedijkt. Willem Frederik del Campo dijkte in 1847 de Anna Jacobapolder in, waardoor de oppervlakte van Sint Philipsland werd verdubbeld. De kerk van Flipland is gebouwd als zaalkerk in 1668 en er werd gebruik gemaakt van sloophout. Of dit de oorzaak is van het feit dat de kerk regelmatig ingrijpend gerestaureerd moet worden, is niet bekend. Van verre is de gele houten 18e eeuwse korenmolen De Hoop op de dijk te zien. De laatst overgebleven hollestelle van Zeeland ligt in de Rumoirtschorren. Het is een stelberg met daarin een drinkput voor het vee. Bij hoog water konden de herders met hun schapen zich hierop terug trekken. Ook heeft Sint Philipsland nog een in werking zijnde eendenkooi op zijn grondgebied. De eendenkooi bestaat uit een kooiplas met 4 met rietschermen omzoomde sloten. De kooi wordt gebruikt om wilde eenden te vangen, door middel van lokeenden. De eendenkooi staat onder beheer van de stichting Het Zeeuws Landschap en is op aanvraag te bezichtigen.

tommislaw