Peerd van Ome Loeks

Het Peerd van Ome Loeks kan worden gezien als een van de symbolen van de Nederlandse stad Groningen. Het beeld ontleent z'n bestaan aan een Gronings volkswijsje met dezelfde titel.

Over het Peerd van Ome Loeks gaat een liedje met de onderstaande tekst. De melodie is hetzelfde als dat van het sinterklaasliedje "Daar wordt aan de deur geklopt". Het liedje dateert van ca. 1900 en is een vertaling van een Duits studentenliedje.

Peerd van Ome Loeks is dood, Loeks is dood, Loeks is dood,
Peerd van Ome Loeks is dood, hartstikke dood.
Guster nog goud gezond, sluig 'e mit steert in 't rond
Peerd van Ome Loeks is dood, hartstikke dood.
Peerd van Ome Loeks is dood, Loeks is dood, Loeks is dood,
Peerd van Ome Loeks is dood, hartstikke dood.
Haar 'k hom moar vreten geven, din was 't wel in leven bleven.
Peerd van Ome Loeks is dood, hartstikke dood.
De regel "hartstikke dood" wordt ook wel gezongen als "hailendal dood".

In de loop der jaren zijn meerdere mannen aangewezen die dé Ome Loeks zouden zijn. De meest bekende kandidaat is Lukas "Loeks" van Hemmen (1876-1955), hij was pikeur en eigenaar van café en stalhouderij De Slingerij aan de Aweg in Groningen. Eind juli 1910 was zijn beroemde renpaard Appelon nogal ongedurig en trapte naar de stalknecht Barelt Visser. Van Hemmen dreef het paard terug met een riek. Het paard liep een verwonding aan zijn neusvleugels op en werd ziek. Hij overleed enkele dagen later aan de koliek. Toen de paardenslager het kadaver kwam halen, waren er een paar jongens die zongen: "t Peerd van Ome Loeks is dood". En zo zou het liedje zijn ontstaan.

Wandeloverzicht