Langbroekerdijk

Rond 1400 stonden er in het Kromme Rijngebied ten zuidoosten van Utrecht wel 40 donjons. De eigenaren van deze stenen woontorens hadden daarvoor speciaal toestemming gekregen van de bisschop van Utrecht. Ze kregen vaak ook bepaalde voorrechten en werden niet zelden in de adelstand verheven. Dit alles op voorwaarde dat ze in tijden van oorlog de bisschop trouw zouden blijven en zich tegen de graven van Gelre en Holland zouden keren.

Van die torens zijn er nog enkele over. Drie daarvan zijn op de Utrechtse tuinendag 14 juni van dichtbij te bezichtigen. Het zijn Walenburg, Lunenburg en Hindersteyn, allemaal aan de Langbroekerwetering en alledrie omgeven door een mooie tuin.

Het Hof van Walenburg is de bekendste. Deze tuin, die in 1967 werd aangelegd door het echtpaar Canneman-Philipse (architect en tuinarchitecte), wordt sinds 1987 beheerd door de Nederlandse Tuinenstichting. De symmetrisch opgezette tuin, die op een eiland tussen twee grachten ligt, heeft een hoofd-as in het verlengde van de toren en een dwars-as waar verschillende tuinkamers op uitkomen.

De tuin rond Kasteel Lunenburg is meer een wandelpark. Hier zijn twee grote vijvers aangelegd en heeft men overal in de tuin gestreefd naar spectaculaire vergezichten. Via het terras van de bewoners komt men in de Grijze tuin, waar in principe alleen witte en grijze planten staan (langs het pad staan treurperen). En na de Moestuin bestaande uit met buxus omzoomde kruidenperken en een weelderig begroeid rozenprieel, bereikt men de Blauwe tuin (met blauwe sering, hibiscus en akelei) aan het Zwarte water. Overal staan houten poorten met rozen om de vergezichten in te ramen en via de Chinese brug komt de wandelaar in het bosgedeelte, waar varens en hosta zijn geplant en onder meer een 250 jaar oude sequoia staat.

Ook Hindersteyn heeft een parkachtige aanleg. Deze tuin is nog jonger dan die van Lunenburg, die 20 jaar geleden werd aangelegd. Een bezienswaardigheid is de Slangenmuur.

MX-5 Roadster Club NL