Landgoed Doornburgh

Het forse landhuis Doornburgh staat in een landschappelijk aangelegd park tussen de Diependaalsedijk en de Vecht. Het 18de-eeuwse huis is met de voorgevel op de rivier gericht, er is zicht op het water over gazons en tussen boomgroepen door. Het huis is bereikbaar via een lange slingerende oprijlaan vanaf de Diependaalsedijk.

Bij Doornburgh behoren twee bijgebouwen, een timmermanswoning, een ijskelder en twee hekken. Het hek aan de Vechtkant is fraai bewerkt (en in 2002 grondig gerestaureerd). Ook staat een nieuwbouwcomplex op het terrein, de Priorij Emmaus.

Doornburgh gaat waarschijnlijk terug op een 17de eeuwse hofstede. Als bouwheren komen Pieter Brugman en Hendrick de Beijer in aanmerking. Willem van Zon was begin 18de eeuw wellicht verantwoordelijk voor de ingrijpende verbouwing en de plaatsing van het fraaie hek. Rond 1800 was door grondaankopen een buitenplaats met een flink park tot stand gekomen. In de eerste helft van de 19de eeuw kregen bos en park een door J.D. Zocher jr. ontworpen landschappelijke aanleg met bosschages, gazons, weilanden en vijvers.

Begin 20ste eeuw werd het huis gerestaureerd en ingericht als museum.

Tijdens de oorlog was het huis onbewoond. Nadat in 1957 de Kanunnikessen van het Heilige Graf Doornburgh hadden verworven, is in 1965 de Priorij Emmaus gebouwd naar ontwerp van Jan de Jong en Dom van der Laan.

Het park is toegankelijk voor publiek, er wordt entree gevraagd van minimaal €5,-

routeburo