Voornes Duin

Het Voornes Duin is een natuurreservaat in Zuid-Holland op het eiland Voorne van ongeveer 1400 ha groot. Delen zijn vanaf 1927 in beheer bij Natuurmonumenten. Ook de stichting Het Zuid-Hollands Landschap beheert een deel van het gebied. Voornes Duin heeft sinds 2008 de status van Natura 2000-gebied.

Voornes Duin behoort tot de zogenaamde jonge, kalkrijke duinen die pas zijn ontwikkeld in de Late Middeleeuwen. De oudste kern is de Heveringen in het noordoosten van het gebied bij het dorp Oostvoorne terwijl de jongste duinen bij de Groene Punt liggen, die laat in de 20ste eeuw zijn gevormd. Het landschap is gedurende de twintigste eeuw sterk van karakter veranderd. Door overbeweiding was het gebied aan het eind van de 19de eeuw een stuivende zandwoestijn. De overheid greep in 1910 in wat resulteerde in een verbod op beweiding en houtkap en in aanplant met bos. Grote invloed hadden de waterstaatkundige werken bij het duingebied, zoals de aanleg van de Nieuwe Waterweg omstreeks 1870 en de Deltawerken in de tweede helft van de 20e eeuw. Ook de aanleg van de Maasvlakte en de industrialisatie van Europoort lieten hun diepe sporen na.
Dat het gebied nog steeds de moeite waard is en vele dier- en plantensoorten herbergt is te danken aan het feit dat het duingebied niet kon worden gebruikt voor waterwinning vanwege de betrekkelijk geringe omvang van de zandpakketten. Ook de slecht doorlaatbare klei- en veenlagen zorgden ervoor dat er nog steeds veel natte milieus in Voornes Duin zijn te vinden. Er zijn twee grote duinmeren naast natte duinvalleien en meerdere kleine poelen en moerassen. Daarnaast is er veel bos, waaronder het Waterbos, en zijn er duingraslanden en struwelen, onder meer met Duindoorn. Het gebied kent vele overgangen, van nat naar droog, van voedselarm naar –rijk, van kalkrijk naar –arm en van zoet naar zout. Dit veroorzaakt de grote variatie aan levensgemeenschappen.

Wikipedia