Oude of Martinikerk

Deze kerk is rond 1200 in de romaanse rondbogenstijl opgetrokken. Oorspronkelijk was het een smal zaalkerkje dat later naar de opvattingen van zijn tijd werd uitgebreid, vervangen of verbouwd. Rond 1460 is er een toren opgericht en in de 16de eeuw werd de kerk verbreed en vergroot tot zijn huidige vorm. Het geheel heeft nu een gotische uitstraling. De vroeg-18de eeuwse Coemanskamer en het entreeportaal uit 1765 zijn in de Lodewijkstijl uitgevoerd.
Kort na 1200 liet bouwheer Dirk van Voorburgh op het hoogste punt van een strandwal een stenen zaalkerk bouwen, gewijd aan St Martinus. Nog enkele kloostermoppen uit deze tijd herinneren hieraan. In de loop der tijd hebben vele rijke families bijgedragen aan de totstandkoming, uitbreiding of verfraaiing van deze kerk zoals prinses Marianne, die op 38-jarige leeftijd in Voorburg kwam wonen. Zij ging hier naar de kerk. Zij heeft het orgel uit 1879 geschonken. Ook dit orgel behoort tot de beschermde monumenten.
De torenspits is een hoogopgaand bouwwerk welke hoort bij een kerkgebouw. Torens werden gebouwd ter verdediging van de stad als uitkijkpost en was een blikvanger voor de kerk of stad. In de toren werden klokken opgehangen. Op de toren staat vaak symbolisch een weerhaan, een zwaan of een kruis. Op deze kerk staat boven op de spits op ca. 40 meter hoogte een leeuw. Deze windwijzer verwijst waarschijnlijk naar geslacht van Alkemade, Kerstant en Alckemade droegen in de 15de eeuw bij aan totstandkoming van kerk en toren.

Open Monumentendag Leidschendam-Voorburg