Grondstoffenstation

Sinds kort reikt er op het Afrikaanderplein een merkwaardige minitoren naar de wolken. Als de witte zeilen van de Afrikaandermarkt, die hier op woensdag en zaterdag opduiken, de daken van het dorp zijn, dan is de toren de kerk, bedenk ik. De nieuwe constructie van witte opslagvaten maakt van de markt een stadje in het klein.Net als de kraampjes straalt het gebouw, ontworpen door Superuse Studios, voorlopigheid uit. Hier en daar hangen er wat platen los, de looppiste over het gebouw, is afgezet – waarschijnlijk was de trap toch te gevaarlijk. Maar het paviljoen, volledig opgetrokken uit hergebruikte materialen, is een slim ding. Het grondstoffenstation – zo heet het – kwam er op initiatief van de Afrikaanderwijk Coöperatie, die het afval van de markt duurzaam wilde verzamelen. Het gros van de gelijkvloerse oppervlakte wordt ingenomen door drie containers. Er is een opslagruimte en een kantoortje. Buiten kan iedereen zich een plekje toe-eigenen. Er is een toog. Een tribune kijkt uit op het achterliggende sportveld.
Het paviljoen vormt een baken voor de buurt en doet dat in geheel eigen stijl. Een zuinige draagconstructie van staal en hout komt hier en daar, fel geel, tevoorschijn. De muren van het paviljoen bestaan uit opslagkratten voor water, duizend liter per stuk. Boven op het gebouwtje is er een terras. De containers zijn er opengesneden, en er groeien planten in. Een onverwacht stukje stadsnatuur. Vanop het paviljoen heb je een prachtig uitzicht over het tijdelijke dorp van witte zeilen.

De Standaard