De Weijerkens

De Weijerkens is een voormalige landbouwenclave van ongeveer 35 hectare nabij de Weebosch in de gemeente Bergeijk. Het gebied is in beheer van Staatsbosbeheer en is onderdeel van het Natuurnetwerk Nederland (NNN). De Weijerkens vormt de verbinding tussen de Cartierheide en Stevensbergen voor onder andere de gladde slang en de bruine eikenpage. Sinds 2010 beheert Staatsbosbeheer het gebied als kruidenrijk grasland. In 2014 is in dit gebied de ernstig bedreigde veldparelmoervlinder ontdekt. Sindsdien worden maatregelen uitgevoerd om voor deze zeer zeldzame soort een leefgebied te garanderen. De maatregelen komen de biodiversiteit van droge voedsel arme gronden (schraallanden) ten goede. Voor de uitvoering van de maatregelen werkt Staatsbosbeheer samen met De Vlinderstichting.

Aanleg tijdelijke akkers

De tijdelijke akkers worden in een rotatie door het gebied heen aangelegd. Door tijdelijke akkers te creëren ontstaat er een voedselbron voor bijvoorbeeld trekvogels. De akkers worden één keer in de zes jaar verbouwd met een gewas. Vanwege de lage zaaidichtheid en de bewerkelijkheid van de kleine akkertjes is oogsten niet rendabel. Het gewas en blijft staan als voer voor vogels in de winter. Ook zorgt het overstaande gewas voor een verhoging van de organische stof, wat de bodem ten goede komt. Om het grasland gevarieerd te houden worden elk najaar delen ervan door een schaapskudde begraasd.

Wallen

Er liggen op de Weijerkens op een aantal plaatsen houtwallen. Deze worden uitgebreid om nog meer geleidelijke overgangen, structuur en microklimaat te krijgen. Ook wordt er een nieuwe wal aangelegd. Hierbij wordt het top- en takhout gebruikt wat vrij komt bij het afzetten van de houtwallen.

Aanleg poelen

Poelen zijn naast amfibieën ook van belang voor de libellen, juffers en andere soorten. Daarnaast zijn er ook aanwijzingen dat de gladde slang dankbaar gebruik maakt van dergelijke poelen en dat kikkers en padden een belangrijk onderdeel zijn van zijn dieet.

Struikbeplanting

Randen en groepjes met struiken worden aangeplant om het kleinschalige karakter van het vroegere agrarische landschap te herstellen. Hierbij wordt gekeken naar een gespreid aanbod van nectar door het seizoen heen. Daarnaast worden de groeiplaats, vruchten en de herkomst van de soorten onder de loep genomen.

Bron: infopaneel aan een poel

Eddy&Rita