Ringebu Stavkirke, Vekkomsvegen 433, 2630 Ringebu, Noorwegen

Staafkerk van Ringebu ( Noors : Ringebu stavkyrkje ) is een parochiekerk van de Kerk van Noorwegen in de gemeente Ringebu in de provincie Innlandet , Noorwegen . Het is gelegen in het dorp Ringebu in de vallei Gudbrandsdalen . Het is de kerk voor de parochie Ringebu , die deel uitmaakt van de prosti ( dekenaat ) van Sør-Gudbrandsdal in het bisdom Hamar . De bruine, houten kerk werd rond het jaar 1220 gebouwd in een staafkerkontwerp met behulp van plannen die door een onbekende architect waren opgesteld . De kerk biedt plaats aan ongeveer 300 mensen.

Geschiedenis

De vroegste bestaande historische gegevens van de kerk dateren uit het jaar 1270, maar de kerk was dat jaar niet nieuw. De eerste kerk in Ringebu was een houten paalkerk die in de 11e eeuw werd gebouwd. Deze kerk was ongeveer 200 jaar in gebruik voordat ze begin 13e eeuw werd afgebroken. Een nieuwe houten staafkerk werd toen op dezelfde plek gebouwd. Dendrochronologische datering van de boomstammen die voor de bouw van deze kerk zijn gebruikt, laat zien dat de boomstammen in de jaren 1190 zijn gekapt, dus de kerk moet begin 1200 zijn gebouwd. Deze kerk had een langwerpig kerkontwerp.

Rond het jaar 1630 begon de bouwmeester Werner Olsen (ca. 1600–1682) aan een grootschalig uitbreidings- en renovatieproject van de kerk. Het schip werd vergroot door een transeptvleugel aan de noord- en zuidzijde toe te voegen, waardoor een kruisvormig grondplan ontstond. Een nieuwe centrale toren werd gebouwd op het dak boven het centrale deel van het schip. Deze ingrijpende renovatie veranderde het karakter van de kerk en liet verschillende vrijstaande pilaren in het interieur van het schip achter die waren overgebleven van de oorspronkelijke staafkerk, maar de rest van het gebouw zag er destijds grotendeels vrij nieuw uit. De kerk werd in 1717 geschilderd, maar alleen de onderste helft van de muren werd gedaan, omdat het plafond destijds lager was.

In 1814 diende deze kerk als verkiezingskerk ( Noors : valgkirke ). Samen met meer dan 300 andere parochiekerken in heel Noorwegen was het een stembureau voor de verkiezingen van de Noorse Grondwetgevende Vergadering van 1814 , die de Noorse Grondwet schreef . Dit waren de eerste nationale verkiezingen in Noorwegen. Elke kerkparochie was een kiesdistrict dat mensen koos, "kiezers" genoemd, die later in elk graafschap bijeenkwamen om de vertegenwoordigers te kiezen voor de vergadering die later dat jaar in Eidsvoll zou vergaderen . [ 9 ] [ 11 ]

Een latere restauratie in 1921 bracht de kerk weer wat dichter bij de oorspronkelijke vorm. Op een gegeven moment was de kerk van binnen wit geschilderd, maar tijdens de restauratiewerkzaamheden door Ragnvald Einbu in 1921 werd het interieur van de kerk in zijn oorspronkelijke kleur hersteld.

Er zijn enkele archeologische onderzoeken uitgevoerd naar de grond onder de kerk. Het laatste vond plaats in 1980-1981. Deze onderzoeken resulteerden in de vondst van ongeveer 900 oude munten, voornamelijk uit de middeleeuwen , met name uit de periode 1217-1263. Er werden ook paalgaten van een oudere kerk gevonden, wat de traditie ondersteunt dat er op de locatie al een kerk had gestaan ​​vóór het huidige gebouw. ​​Aangenomen wordt dat de paalkerk een voorloper is van de staafkerk. De aarden palen van deze kerken werden direct in de grond geplant en werden daardoor blootgesteld aan vocht, waardoor ze in de loop der jaren gingen rotten.

HenkSuzuki