Kathedraal van Lamego

Het oudste element dat nog te zien is, zijn de ramen van de toren, met bewerkte kapitelen, die een mooi voorbeeld zijn van de romaanse stijl uit de 12e eeuw.

Een opeenvolging van stijlen uit verschillende tijdperken tekent de gevel en het interieur van de kathedraal van Lamego en toch straalt deze een sensatie van schoonheid en monumentaliteit uit.

In de 16e eeuw liet de bisschop D. Manoel de Noronha het bovenste deel aanbouwen en liet zijn stempel achter in de vorm van zijn wapen. In diezelfde eeuw werd ook het opmerkelijke voorstuk gemaakt, dat uit een drievoudig portaal bestaat, waar elementen uit de renaissance en de flamboyante gotiek zichtbaar zijn. Het is een prachtig geheel. Ook uit dezelfde tijd stamt de kloostergang versierd met kleine, elegante bogen en die een voorbeeld is van de architectuur tijdens de overgangsfase tussen de gotiek en de renaissance. In de kapel van São Nicolau vindt u de graftombe van de bisschop, die de kathedraal stichtte.

Binnen regeert de barokstijl uit de 18e eeuw. In 1738 werd Nicolau Nasoni aangesteld om de gewelven, die de structuur voltooien, te schilderen. Door de kleurrijke fresco’s, die goed behouden zijn, leerden de gelovigen die konden schrijven noch lezen, de episodes uit het Oude Testament kennen (de schepping, de erfzonde, de kindertijd van Mozes, de beproeving van Abraham en andere delen). In de hoofdkapel staan een 18e eeuws marmeren retabel en twee prachtige orgels uit 1753.

Willem Vandenameele