Station van Pinhão

Het station van Pinhão staat vooral bekend om de blauw-witte tegeltableaus die het verhaal van de regio vertellen:

Oogst van druiven (de vindima), transport per ossenkar en boot (rabelo), werken in de wijngaarden.

Deze panelen zijn in de jaren 1930 geplaatst en geven een artistiek eerbetoon aan de portwijncultuur die zo kenmerkend is voor de streek.

De rit van Porto naar Pinhão wordt beschouwd als een van de mooiste treinreizen van Europa, langs de oevers van de Douro. De regio rondom Pinhão is opgenomen in het UNESCO-werelderfgoed (Alto Douro Vinhateiro).

Het station werd gebouwd eind 19e eeuw. Het station speelde een cruciale rol in de logistiek van de portwijnexport. Vóór de komst van de trein in de 19e eeuw werden vaten wijn vooral per rabelo-boot over de Douro vervoerd naar Vila Nova de Gaia (bij Porto). Met de opening van het station (en de Linha do Douro) in 1880 werd het vervoer per spoor sneller, betrouwbaarder en veiliger, zeker in tijden van lage waterstanden of stormen. Dit vergemakkelijkte niet alleen het vervoer van wijn, maar ook van landbouwproducten, mensen en materiaal.

Dankzij de prachtige azulejos (tegeltableaus) met taferelen van het wijnleven werd het station zelf een symbool van Douro-cultuur.

Willem Vandenameele