Knoxvilleveldtocht

De Knoxville-veldtocht vond plaats in de herfst van 1863 tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog. Noordelijke strijdkrachten onder leiding van generaal-majoor Ambrose Burnside bezetten Knoxville, Tennessee. Zuidelijke eenheden die deel uitmaakten van het Army of Tennessee werden gedetacheerd en onder bevel geplaatst van luitenant-generaal James Longstreet. Hij kreeg de opdracht de eenheden van Burnside tegen te houden zodat deze de belegering van Chattanooga door generaal Braxton Bragg niet kon doorbreken. Uiteindelijke mislukte de Zuidelijke belegering van Knoxville toen generaal-majoor William T. Sherman Burnside te hulp schoot nadat hij de belegering van Chattanooga had doorbroken.

Het bergachtig oosten van Tennessee werd grotendeels gecontroleerd door de Noordelijken. Het was voor president Abraham Lincoln een belangrijk sleutel tot het behalen van de overwinning in het aanslepende conflict. De regio was dichtbevolkt, was rijk aan graan en vee en er liep een belangrijke spoorweg doorheen. In 1862 en 1863 was het gebied meermaals verloren gegaan en terug heroverd. Zo verloor Ambrose Burnside in december 1862 de Slag bij Fredericksburg. Hij werd overgeplaatst en in maart 1863 kreeg het bevel over het Departement of the Ohio. Daarna kreeg Burnside nieuwe orders. Hij zou in oprukken tegen Knoxville terwijl generaal-majoor William S. Rosecrans met zijn Army of the Cumberland zou oprukken tegen Bragg .

Wikipedia