Lente–Douglas Historisch District

Het Spring–Douglas Historisch District is een groep van 496 gebouwen in Elgin, Illinois. Van deze gebouwen dragen 455 bij aan de historische waarde van het district. Het is een woonwijk die Spring Street en Douglas Avenue volgt van Kimball Street in het zuiden tot River Bluff Road in het noorden. De gronden die nu het district vormen, werden oorspronkelijk bewoond door Phineas J. Kimball en Vincent Lovell in de jaren 1830. Het onroerend goed van Kimball werd uiteindelijk het zuidelijke deel van het district, dat voornamelijk arbeidershuishoudens huisvestte. De subdivisions van Lovell werden woningen voor rijkere managers en artsen. Het lagere district staat bekend om zijn volkse architectuur, voornamelijk gevelhuizen, terwijl het hogere district een breed scala aan stijlen uit de late 19e en vroege 20e eeuw vertegenwoordigt, voornamelijk Queen Anne.

Elgin, Illinois werd voor het eerst gevestigd in 1835. Gelegen aan de Fox River, was het een belangrijke locatie voor reizigers op het Galena-Chicago pad. Het land dat nu het woondistrict vormt, werd oorspronkelijk geclaimd door Phineas J. Kimball en Vincent Lovell, twee van de vroegste bewoners van Elgin. Kimball was de broer van de tweede kolonist van Elgin, Joseph Kimball, die de westkant van de rivier had geclaimd om een molen te bouwen. Het onroerend goed van Phineas Kimball lag direct ten oosten van dat van zijn broer, en hij bouwde al snel een cabine op wat nu de noordwestelijke hoek van Douglas Avenue en Kimball Road is. Douglas Avenue werd verhard aan de westkant van de percelen, en Spring Street werd gelegd aan de oostkant, beide wegen reisden noord en zuid.

Wikipedia