Doorbraakdalletje van de Molenbeek

Aan het eind van de Isabellastraat (aansluiting met de IJsbergstraat) wordt de vallei van de Molenbeek veel smaller. Je hebt hier een doorbraakdalletje. Officieel is een doorbraakdal een dal van een rivier dat door een bergketen of heuvelrug heen loopt, loodrecht of onder een grote hoek met de lengterichting van de bergketen. Hier is alles veel minder uitgesproken maar toch zie je hier kenmerken terug keren. Doorbraakdalen hebben de eigenschap nauw te zijn, en dat is het hier ook. Oorsponkelijk sloot de heuvelrug langs de IJsbergstraat aan op die van de huevelrug langs de Doylijkstraat. Maar die rug werd dus doorbroken.  

Als je meer richting Sint-Gertrudis-Pede gaat, stroomopwaarts dan zal je zien dat de beekvallei van de Molenbeek veel breder wordt met een brede alluviale vlakke valleibodem langs zuidelijke zijde die tientallen meters breed is. Die brede en vlakke valleibodem loopt verder tot aan de beroemde watermolen in Sint-Getrudis-Pede. 

Deze plek, tussen de samenvloeiing van de Laarbeek en de Molenbeek, en het kruispunt Doylijkstraat-IJsbergstraat-Roomstraat was ook een mogelijkheid om een watermolen te bouwen en met dammen in deze smalle vallei spaarbekkens van water te maken. Maar dat heeft men 600m verder stroomopwaarts gebouwd in Sint-Gertrudis-Pede waar een soortgelijke geomorfologische situatie is.

Pascal Brackman