GR128 : Tielt-Deinze (26,1km)

Startadres : parking achterzijde station Tielt, Blekerijstraat (Coördinaten N50° 99.002 E003° 32.966)

De auto laat ik achter aan het station van Deinze waarna ik in 10min. naar Tielt spoor. De GR128 passeert iets ten zuiden van Tielt. Gelukkig vind ik op Mapsource een wegel die er van de achterzijde van het station recht naartoe loopt. Het gaat hier om spoorweglijn 73A die naar Meulebeke liep. De leuke wegel zet me na 1,8km af aan de GR128 die in een wijde boog rond Tielt kronkelt.

De eerste 20min. wandelen we op rustige asfaltjes maar op het moment dat het St-Pieterwegeltje ons op sleeptouw neemt, begint het echte wandelplezier. Zachtjes aan zijn we begonnen aan de beklimming van de Poelberg, de enige puist hier in de omtrek. We stappen nog niet tot helemaal boven want de rood-witte markeringen laten me het zeer mooie Poelbergbosje verkennen. Dit is een schitterend stukje van de GR want knuppelpaadjes wisselen af met glooiende graswegeltjes en dit alles hier op de flanken van de Poelberg.

Ondertussen is het zonnetje erdoor gekomen en klimmen we tot boven alwaar ik toch even blijf staan om de heerlijke uitzichten in mij op te nemen.

De volgende kilometers zijn van de allerhoogste schoonheid, we stappen naar de Poelbergmolen die van alle kanten te bewonderen is en dalen daarna de schitterende Meikensbossen in.

Dit is stilletjes aan een vijfsterrenparcours aan het worden want gedurende enkele kilometers doorkruisen we dit ongekend natuurgebied die nu al z’n troeven op tafel gooit.

Er volgt nu een overgangstraject, op zeer rustige asfaltjes totdat ik opnieuw betoverd word door de schitterende route langs de Spei-en sterrebeek.

Een afwisseling van brede graswegels en smalle tegelpaadjes volgen de 2 meanderende beken op hun weg naar Aarsele en Dentergem.

Terwijl ik op een bankje aan de kerk van Wontergem enkele boterhammen soldaat maak ,merk ik het standbeeld op van Lucien Buysse. De carrière van deze beroepsrenner begon in 1914 toen hij van start ging in de ronde van Frankrijk. In z’n loopbaan won hij 5 ritten in de ‘Tour de France’.

Via de vallei van de Vondelbeek wandelen we mooi verder tot in Grammene. Opnieuw zorgt een lang knuppelpad voor heel wat wandelfun vooraleer ik het leuke dorpje binnenstap. Hier zien we nog restanten van vlasroterijen die gerenoveerd werden tot mooie woonhuizen. Grammene kijkt uit over een afgesneden arm van de Leie waarlangs het hemels flaneren is. In de verte zien we de metalen Lorenzobrug opdoemen die een rijke geschiedenis met zich meedraagt. Toen één van de eerste spoorlijnen in 1855 Deinze met Ingelmunster moest verbinden, was het wachten op een brug over de Leie die in dezelfde stijl werd geconstrueerd als de Eiffeltoren.

Tot nu toe mocht ik niet klagen van modderpartijen maar het unieke pad langs de Leiemeander is van het allergladste type. Meer schuivend dan stappend komt Deinze in zicht. Ik bereik het Schipdonkkanaal met aan de overzijde de gekende Brielmeersen en het voetbalstadion van SK Deinze. Vanaf hier trekt de GR de stad binnen. Ik stap een stukje door het Kaandelpark en volg nog eventjes de Leie vooraleer ik na 26,1km opnieuw mijn auto terugvind aan het station.