Kikker Groene Weg OS 44

We beginnen de rondwandeling bij het station en lopen langs de rand van de Selbitz tot aan de Froschgrüner Brücke en steken daar de spoorbaan over naar Bad Steben naar Froschgrün. Hier splitst ons pad zich en gaan we naar rechts.

Na het Froschgrüner Park en het bejaardentehuis volgen we de Griesbacher Weg links naar de rand van de stad en verder door verschillende bosgedeelten tot aan Grießbach bij het "centrum". Daar slaan we rechtsaf en lopen een veldweg omhoog, langs struiken en bomen, over een onverharde bosweg en licht stijgend door het bos naar de hoogte, waar we aan de rand van het bos naar links gaan en tot aan het reservoir boven Rothleiten komen. Aan het andere einde van het dorp ligt het wandelhuis van de Frankenwaldverein, dat bereikbaar is via de wandelroute (US 77, 600m heen en terug).

Als we op ons pad blijven, slaan we scherp linksaf in het bos bij het reservoir.

De bospad leidt ons op de hoogte langs de natuurlijke begraafplaats Issigau, totdat we het bos verlaten bij de zendmast, de zogenaamde "sirene", en bij de "Frankenwaldblick" een prachtig uitzicht op ons wacht.

Meer informatie over het zonne-energiesysteem ontvangen we als we de weg volgen naar een kruispunt op de heuvel voor Issigau. Hier gaat de Fränkische Gebirgsweg - die ons een eind heeft begeleid - rechtdoor naar Issigau. Wij slaan echter linksaf en wandelen met nog steeds prachtige uitzichten op het Frankenwaldlandschap tot aan een hoogstamboomgaard en daar slaan we rechtsaf de veldweg af naar de weg. Als we nu linksaf slaan bij de twee huizen van Heinrichsdorf en over de onverharde weg naar Gasthaus Plank in Marxgrün gaan, worden we beloond met het uitzicht voor het harde terrein. We gaan verder na de gebouwen op de onverharde weg naar Gasthaus Plank in Marxgrün. Net voor de herberg slaan we linksaf de Grießbacher Straße in en lopen we het dorp uit en slaan ongeveer 150 m na het plaatsnaambord rechtsaf het Selbitztal in.

Op het einde van Marxgrün passeren we het pand Löwel. Het herinnert aan de voormalige koopman Ernst Abraham Löwel (1746-1801), die van hieruit zijn enorme "imperium" leidde vóór het einde van de bloeitijd van de mijnbouw. In 1780 benoemde de markgraaflijke regering in Bayreuth hem tot koopman. De familiegeschiedenis kan bijna zeven eeuwen worden gevolgd tot in Silezië (ridder Konrad Loebel op Burg Sendowel). Vandaag de dag bewoont Maria Löwel het pand - met een laat-barokke kast uit het bezit van E.A. Löwel.

We wandelen voorbij de Witte Rots over de smalle vallei van de Grießbach nabij de monding in de Selbitz. We gaan verder langs de rand van de vallei op een veldweg en uiteindelijk op een geasfalteerd voet- en fietspad terug naar Naila. Bij het zicht op de eerste huizen gebruiken we niet de spoorwegovergang naar links, maar gaan we rechtdoor en bereiken door een kleine tunnel aan de andere kant van de spoorlijn. Via een speeltuin en het kleine Froschgrüner Park komen we nu terug bij ons startpunt bij het station.