Kerk Santa Maria del Carmine - Pistoia - Toscane

De kerk werd samen met het aangrenzende Karmelietenklooster in 1291 gesticht door Karmelietenbroeders. 
In 1741 voerde de Pistoiese architect Raffaello Ulivi een nieuwe restauratie uit in laatbarokke stijl, waarbij het dak met een groot gewelf werd afgedekt en het interieur, dat volledig opnieuw was ingericht, werd verrijkt met passende decoratieve inlegwerken. De kwaliteit van de uniciteit van de decoraties met stucwerk en fresco's in de gewelven, van de hand van de Florentijnse kunstenaars Vincenzo Meucci en Tommaso Gherardini, maakte het tot een van de meest waardevolle zalen van die tijd.
Kerk en klooster werden in 1803 onderworpen aan Napoleons onderdrukking.

De kerk, die tot 1927 in gebruik was, onderging in 2003 een zorgvuldige restauratie. 
Vincenzo Meucci is verantwoordelijk voor de stucwerk kroonlijsten in het middenschip en de werken: de Rust op de Vlucht naar Egypte, de Geboorte, de Annunciatie en de Geboorte van de Maagd in de apsis. De motieven in de apsis die aan het Oude Testament zijn ontleend, zijn te danken aan Tommaso Gherardini.

Naast de altaarstukken herbergt de kerk in het hoogaltaar het doek, toegeschreven aan Francesco Lupicini, de Val van het Manna geschilderd in 1625, het paneel van het Heilig Gesprek gemaakt rond 1530 en toegeschreven aan de Pistoiese kunstenaar Leonardo Malatesta.

Het bewaarde meubilair dateert nog uit de 18e eeuw.

Op de koorzolder aan de tegengevel bevindt zich het pijporgel, geplaatst in de kast van het verloren gegane instrument uit 1746 (mogelijk het werk van Giovanni Paolo Micheli) en gebouwd in 2007-2008 door Glauco Ghilardi met gebruikmaking van een deel van de overgebleven pijpen van het gesloopte Tronci-orgel van de parochiekerk van Sant'Andrea (1840). Met volledig mechanische transmissie heeft het 18 registers op een enkel manuaal met eerste octaaf scavezza, en het pedaalbord heeft geen eigen registers.

Willem Vandenameele