Geopad 082-Prattenburgse Bos

De wandelaar maakt kennis met een vrijwel geheel bebost, vrij groot stuwwalplateau, waarin smeltwater slechts enkele dalletjes vormde en dat naar verhouding arm is aan microreliëf.
De meeste indruk maakten ongetwijfeld de monumentale (beuken)lanen van sommige boswegen. Verder zijn interessant de valleien aan de randen van het bosrijke plateau en de grafheuvels bij de westrand van het Prattenburgse Bos. In het zuidelijk deel van het gebied vallen een drooggevallen sprenggeul en heiderelict op.

1. Vanuit het kruispunt bij de bushalte Rhenendael gaat de door het IVN gemarkeerde wandelroute eerst onder langs de noordelijke flank van het grote stuwwalplateau waarop het Prattenburgse Bos is gelegen. Rechts ligt dan op een gegeven moment een strook grasland waarachter het 19de-eeuwse kasteelachtige Huis Prattenburg te zien is.

2. Een paar honderd meter voorbij het als een zichtas fungerende grasland slaan we op een driesprong linksaf om de vrij steile noordelijke plateauflank te beklimmen. Dit doen we op een deels bochtig pad. De hoogte stijgt zuidwaarts van 15 tot 45 meter boven N.A.P. Het pad kruist een van de aarden walletjes waarmee de oudere bosgedeelten bij hun aanleg werden omgeven. Bovenaan de plateauflank trekt rechts een markant smeltwaterdal de aandacht.

3. Even verderop slaat de gemarkeerde route op een vijfsprong scherp rechtsaf. Dit biedt de mogelijkheid het smeltwaterdal nog eens vanuit een andere gezichtshoek te overzien. Schuin de stuwwalflank afdalend naderen we dan een rechte boslaan, die over grote lengte door een
aarden walletje wordt gemarkeerd. De route kruist de laan om het meest westelijke deel van het Prattenburgse Bos te bezoeken. Hier worden bij en in een noordwaarts lopend asymmetrisch dalsysteem enkele wijdbochtige paden gevolgd.

De wandeling kan aan het eind sterk worden bekort door ongeveer 500 meter een rechte bosweg te volgen. Wie dit doet laat het zuidelijk deel van het bos rechts liggen. De punten 4, 5 en 6 van deze routebeschrijving kunnen dan worden overgeslagen.

4. Om ook het zuidelijk deel van het Prattenburgse Bos te leren kennen, slaan we rechtsaf. De route kruist dan een uitloper van het stuwwalplateau die tot meer dan 50 meter boven N.A.P. reikt. Aan de zuidkant van het plateau daalt ze vervolgens af naar een brede vallei, waar een diepe spreng werd gegraven om water van het stuwwalplateau af te tappen en als een soort bergbeek te laten wegstromen. Langs de spreng lopend zien we dat aan het begin ervan een diepe kom werd gegraven. Hierin werd het uit de stuwwal sijpelende water opgevangen.

5. Voorbij de sprengkop passeren we een woning. Even later kruist de route een hoofdontsluiting van het bos. Het bosgedeelte aan de andere kant is nog vrij jong. Bovendien bleef er op de zuidflank van het stuwwalplateau een heideterreintje behouden. Om dit te zien moeten we op de eerstvolgende T-kruising naar rechts. Bij het heidetrelict staat een bankje.

6. Het bankje staat op het zuidelijkste punt van onze wandelroute. We gaan nu naar links voor de terugtocht via het bos. Daar volgen we al snel een noordwaarts lopende rechte bosweg, die over honderden meters lengte een meer dan 50 meter boven N.A.P. gelegen deel van het stuwwalplateau ontsluit. De bosweg maakt deel uit van een fijnmazig rechthoekig netwerk van paden in het zuidoosten van het bos. De weg leidt naar een scheve T-kruising met de hoofdontsluiting, die we kort voor het bezoek aan het heideterreintje overstaken. We kruisen die hoofdweg nu niet maar volgen hem een flink eind rechts. Al spoedig kruisen we dan een west-oost lopende laan. Voorbij de laan loopt de hoofdweg noord-noord-oostwaarts over een vrij breed deel van het grote stuwwalplateau. Evenals elders reikt het plateauoppervlak er hier en daar tot meer dan 50 meter boven N.A.P.