Gemeentehuis Mariakerke - Geschiedenis

Het is een oud dorp dat vroeger voor bijna 70 percent moeras was, op de rest van het land stonden stukken grond met landgoederen erop zoals nu het huidige Claeys Bouüaert en het Sint-Paulusseminarie, het stond met één enkele weg in verbinding met Gent. Die weg is nu uitgegroeid tot de Brugsesteenweg (Gent).
Mariakerke werd in 1793 een zelfstandige gemeente en heeft toen zijn definitieve naam gekregen. Daarvoor was er sprake in 16de eeuwse geschriften van Merekercke, Meirekercke en Mariakercke. In de vijftiende eeuw vermeld Filips de Goede in een charter de naam Meeriskercke.
Mariakerke wordt reeds van in de zeventiende eeuw in twee doorsneden door de Brugse Vaart. De twee helften werden verbonden door Mariakerkebrug, een brug die meerdere malen werd opgeblazen in het verleden tijdens diverse oorlogen. De huidige brug dateert van 1964. De twee helften, Mariakerke-Centrum en Mariakerke-Oost hebben door de eeuwen splitsing een eigen cultuur ontwikkeld.
In de achttiende eeuw werd de verbindingsweg met Eeklo aangelegd door Keizerin Maria-Theresia van Oostenrijk. Dit is nu de N9 geworden.
In het tweede deel van de negentiende eeuw trokken veel inwoners naar de fabrieken in Gent. De fabriekseigenaars en rijke stedelingen bouwden er op het einde van de negentiende eeuw kastelen als buitenverblijven. De meeste van deze kastelen zijn bewaard gebleven en maken van Mariakerke een echt kastelendorp (net zoals Vinderhoute en Lovendegem). Elk van deze kastelen had ook een groot aangesloten domein, waarvan er vele grotendeels bewaard zijn gebleven. Hierdoor blijft Mariakerke tot op vandaag nog steeds een uitgesproken groen dorp.
Na de tweede wereldoorlog komt door de expansie van Gent een massale invloed van duizenden stadsbewoners.
In 1976 komt er de fusie met Gent. Sindsdien is Mariakerke deelgemeente van Gent.

Christophe Machiels