tamme kastanje

De tamme kastanje is geen familie van de wilde- of paardenkastanje. Deze tamme –en eetbare- variant behoort tot de familie van de napjesdragers. Familie van beuk en eik dus.
Deze grote exemplaren op de wallen zijn minstens 100 jaar oud. Een meer exacte inschatting is moeilijk. Dat zou enkel gaan door jaarringen te tellen, maar daarvoor moet de boom eerst omgezaagd worden. Dat hebben we er niet voor over!

Ongemoeid worden tamme kastanjes meestal 200 tot 300 jaar oud. In Zuid-Europa kunnen we echter enorme exemplaren vinden met een stamomtrek van meer dan 20 m. De oudste en grootste boom staat op Sicilië op de helling van de Etna. Eigenlijk zijn het 3 kastanjebomen die met elkaar vergroeid zijn. Zij hebben een omtrek van 62 m en zijn 2000 tot 4000 jaar oud. Er wordt verteld dat Giovanna, koningin van Aragon, in 1308 op weg naar de Etna door een regenbui werd overvallen. Zij en haar gevolg konden gelukkig schuilen onder deze boom van kolossale afmetingen. Men geeft deze boom sindsdien de bijnaam Castagno dei Cento Cavalli ofwel Boom van de honderd paarden. Deze intussen holle boom met een omtrek van 68 m leeft nog steeds.

Het hout van de tamme kastanje heeft gelijkaardige eigenschappen als dat van eik. Het is hard en duurzaam doordat de kern veel looizuur bevat. Bovendien is het, nog beter dan eik, bestand tegen vocht. Vandaar dat kastanjehout zo populair is voor het vervaardigen van tuinmeubels, bruggen, afsluitingen, steunpalen voor druivenstruiken, …

De vruchten rekent met tot de noten en zijn zeer voedzaam. Omdat ze veel koolhydraten en weinig vetten bevatten, werden ze vroeger ook wel eens de 'aardappel van de armen' genoemd. In veel Zuid-Europese landen bestaat er nog steeds een heuse eetcultuur rond de kastanje.
In de Ardèche en de Cevennen zijn bijvoorbeeld nog veel kastanjebomen en –bossen te vinden. Heuse kastanjemusea bieden kastanjehoning, -paté, koekjes met –meel, -nougat, -confituur, … En het regionaal bier van Corsica is… kastanjebier!

BOS+